

بسمه تعالى 27 / 10 / 1361 مسئولين دفتر محترم امام، احتراماً؛ تقاضا دارد حكم شرعى مسائل زير را طبق نظر امام صراحتاً اعلام فرماييد.
1. شركت ما با يك شركت ديگر قرارداد بسته تا هر روز غذاى مناسبى به كارگران ما بدهد؛ ليكن بر اثر بىدقتى آشپزها و يا احياناً موارد و مسائل ديگرى كه مربوط به آن شركت است ـ مثلاً ـ خورشت كاملاً خراب شده و قابل مصرف نيست و به دور ريخته شده و فقط برنج خالى به كارگران مىدهند و يا احياناً برنج، كاملاً كال (نپخته) بوده و خورشت خالى با كمى نان به كارگران مىدهند و يا.... آيا در اين طور مواقع مىتوان به عنوان جريمه، حتى پول برنج خالى يا خورشت خالى را نيز به آن شركت نپرداخت و معادل كل پول غذا را به كارگران داد يا بايد قيمت هر چه كه تهيه نمودهاند و قابل مصرف بوده را به وى پرداخت و بقيه را به كارگران كه پول غذا، حق هر روزشان است پرداخت؟
2. آيا مىتوان براى ايجاد سوله (ساختمان فلزى كارگاه) جهت توليد بيشتر كه به تأييد مقامات وزارتخانۀ مربوطه نيز رسيده، جهت اخذ پروانه، به شهردارى مراجعه نكرد؟ چون آنقدر ضوابط دست و پا گير دارد كه احتمال مخالفت صريح نيز مىرود؛ علىرغم نياز كشور در اين مقطع حساس، جهت توسعۀ سريع صنايع.
3. آنهايى كه با حكم رانندگى در ادارات استخدام مىشوند: اگر عموماً مسافتشان كمتر از چهار فرسخ باشد و استثنائاً از چهار فرسخ بيشتر بروند، آيا حكم راننده بر آنها جارى است؟
4. اگر كارشان طورى باشد (مانند مأموران آمار) كه مثلاً سه ماه يا بيشتر يا كمتر، در اداره مىمانند و بقيۀ اوقات سال را به مأموريت مىروند، آيا آنها نيز حكم راننده را دارند؟
۱. بسمه تعالى، پول مقدارى كه قابل مصرف شدن است را بايد بدهند و مىتوانند تمام غذا را برگردانند و غذاى مناسب و سالم طلب كنند.
۲. بسمه تعالى، بايد مقررات، مراعات شود.
۳. بسمه تعالى، اگر شغل آنها رانندگى ـ در اعم از مسافت و غير مسافت ـ است، بايد در سفر شغل، تمام بخوانند.
۴. بسمه تعالى، در مدتى كه مشغول به سفر و رانندگى هستند، تمام بخوانند و مدتى كه در اداره هستند، شكسته بخوانند.