

بسمه تعالى محضر مبارك مرجع عالىقدر و رهبر بزرگ انقلاب، امام خمينى، اميدواريم كه سلامت و جاويد بوده باشيد. پس از عرض سلام، لطفاً نظريۀ خود را در مورد مسأله ذيل مرقوم فرماييد: شخصى به طور معمول از شخص ديگر فرشهايى را به عنوان امانت مىگرفته و براى او مىفروخته و اين عمل به مدت 5 سال ادامه داشته. البته فرشها در صورت عدم فروش به صاحبش برمىگشته است.
در سفر آخر كه از اصفهان به تهران به منظور فروختن فرش مىرفته، از آنجا كه فرشها به علت گرانى به فروش نرفته، ناچار از تهران عازم اصفهان شده تا فرشها را به صاحبش برگرداند. به طور معمول هنگامى كه بليط گرفته و مىخواسته سوار ماشين شود، فرشهاى خود را به شاگرد ماشين تحويل داده و به او سفارش حفاظت آنها را كرده است. هنگامى كه ماشين به اصفهان مىرسد، شاگرد ماشين انكار كرده و مىگويد كه اصلاً چنين فرشى در ماشين نبوده. شاگرد و راننده و صاحب ماشين پس از صحبتها حاضر شدند كه نفرى پنج هزار تومان بدهند؛ لذا هر يك بابت اين پول چك به صاحب فرش دادهاند. آيا اين شخص امانت فروش با توجه به اينكه كمال جدّيت در حفاظت فرشها داشته، نسبت به فرشها براى صاحبش ضامن هست يا نيست؟
۱. بسمه تعالى، اگر از طرف مالك مجاز درنقل فرش بوده و در حفظ آن كوتاهى نكرده، ضامن نيست.