

بسمه تعالى 11 / 4 / 1361 حضور محترم نمايندگان امام در قم، پس از عرض سلام و درود و طلب رحمت خدا و آرزوى توفيق بيشتر در انجام وظايف سنگينى كه به عهده داريد. مزاحمتان گشتم تا به چند سؤالى كه فهم آن از رساله برايم مقدور نگشت پاسخ بفرماييد.
1. آيا مرد مىتواند به قولى كه به همسرش داده، علىرغم توانايى بر انجام آن، عمل نكند؟ دليل او اين باشد كه اگر مرد در عقد نكاح قصد داشته باشد مهريه را ندهد، عقد صحيح است و اين حكم را دليلى براى وفا نكردن به قول خود قرار دهد تا توجيه شرعى هم كرده باشد؟
2. وظيفه شرعى يك زن در برابر شوهرش كه با استفاده از احكام اسلام مبنى بر اطاعت زن از شوهر، همسر را از ديدار بستگانش و آشنايانش باز مىدارد ـ به اين دليل كه آنها اثراتى مىگذارند كه باعث مىشود علاقه زن به آنها زياد شود و به خاطر اين علاقه نتواند برخى از حرفهايشان را رد كند، در حالى كه آنها مسلمانند و كافر هم نيستند و نماز و روزهشان هم سرجايش است ـ چه مىباشد؟
3. آيا به اين دليل كه كودك بايد دو سال كامل شير بخورد مىتوان از همخوابى با شوهر اجتناب كرد؟
چون در آن صورت احتمال حاملگى مجدد و قطع شير هست.
4. آيا ادكلنهاى خارجى مردانه و زنانه كه انسان نمىداند در آنها الكل هست يا نه، نجس هست و انسان به واسطه استفاده از آن بدنش نجس مىشود يا نه؟
5. ظروف و دستكشهاى پلاستيكى اگر نجس شود، مثلاً به مدفوع كودك آغشته گردد؛ آيا با آب كشيدن آنها و برطرف شدن نجاست، تطهير مىشوند يا نه؟
6. اگر انسان نذرى كرده باشد، مثلاً روزه گرفتن ده روز اول ماه قربان و فراموش كرده باشد كه آيا قيد زمان را مطرح كرده يا نه و منظورش هر سالى كه شد، بوده است يا حتماً اولين سال بعد از اداى نيت مرادش بوده، در صورتى كه در اولين سال فرا رسيدن آن ماه به واسطه كسالت نتواند آن را ادا كند؛ آيا مىتواند اين روزهها را در سالهاى بعد در همان ماه بگيرد و يا مىتواند روزهها را در هر روزى قضا كند و آيا بايد كفاره بدهد؟
۱. بسمه تعالى، از صفات مؤمن وفاء به وعده است، و در هر صورت شوهر نمىتواند از اصل پرداخت مهريه امتناع ورزد.
۲. بسمه تعالى، خروج زن از منزل شوهر براى غير واجبات، منوط به اجازۀ شوهر است.
۳. بسمه تعالى، در فرض مرقوم، در صورت درخواست شوهر، زن حق امتناع ندارد.
۴. بسمه تعالى، محكوم به طهارت است.
۵. بسمه تعالى، پس از زوال عين نجاست با آب كشيدن پاك مىشود.
۶. بسمه تعالى، در فرض مرقوم، كفاره واجب نيست، ولى سال بعد روزهها را بگيرد و نيّت ادا و قضا نكند.