

بسمه تعالى بعد از سلام و آرزوى پيروزى اسلام و طول عمر براى امام امت و سرافرازى ايشان و روحانيون متعهد، خواستم چند دقيقهاى وقتتان را بگيرم.
مادرزن اينجانب چند سال قبل به زيارت خانه خدا مشرف شدند و در مرحلۀ طواف اول، هفت دور طواف خانه خدا را بهجا آوردند و صفا و مروه را كه بهجا مىآوردند، در مرتبۀ هفتم صفا و مروه حالشان بههم مىخورد و به روحانى حالشان را مىگويند و ايشان مىگويند: اگر صفا و مروه را تمام كردى، كنارى استراحت كن. و بعد از تمام شدن طواف كاروانيان، بدون آنكه تقصير كند با ايشان به محل اقامت بازگشتند، و از كسى هم سؤال نمىكنند؛ چون نمىدانستند در آنجا بايد تقصير كنند يا عمل ديگرى را انجام دهند. بعد از آمدن به وطن خود، موضوع را براى ديگران تعريف مىكنند، يكى از آنهايى كه وارد بود مىگويد: حتماً تقصير بعد از صفا و مروه را نكردى مىگويند: نه، بعد از صفا و مروه تقصير نكردم، و جواب داده مىشود كه چون تقصير نكردى، حجتان اشكال دارد و از يكى ـ دو روحانى سؤال مىكنند، مىگويند: چون صفا و مروه را بهجا آوردى و بعد از آن تقصير نكردى و به علت اينكه هم نمىدانستى و سؤال هم نكردى، حجت قبول نيست. خواهشمند است نظر خودتان را در اين باره ارسال داريد، تا تكليف ايشان معلوم شود كه آيا در صورت مستطيع شدن مجدد، حج از گردن ايشان برداشته شده است، يا در ذمۀ ايشان مىباشد؟
۱. بسمه تعالى، اگر تقصير را ترك كرده و از روى فراموشى نبوده، حج او حج افراد شده و از احرام بيرون آمده است، ولى احتياط واجب آن است كه پس از تمام كردن حج افراد، عمرۀ مفرده بهجا آورد و در سال بعد حج را اعاده كند.