

بسمه تعالى 6 / 3 / 1361 پس از عرض سلام به حضور رهبر كبير انقلاب، سلامتى اين پدر گرامى را از خداى متعال خواهانم. اميدوارم كه شما كاركنان دفتر امام و خدمتگزاران به اسلام، در راه خدا پيروز و سلامت باشيد. اى پدر گرامى! در زندگى اشكالاتى پيش مىآيد، كه هرچند مرتبه از شما پاسخگويى خواهانم در اين نامه هم اشكالاتى برايم پيش آمده كه از شما رهبر عزيز و ارجمند تقاضاى راهنمايى را دارم.
1. مدتى است در فكر هستم كه از اين دو راه، كدام را انتخاب كنم. محصل هستم و به اميد خدا، امسال ديپلم مىگيرم و مىخواهم بعد از ديپلم، براى شغل شريف معلمى درسم را ادامه دهم و به ملت شريفى چون ايران، خدمت كنم. از طرفى هم چون در جوانى انسان خطاكار است و نفس خود را در بعضى مواقع پيروى مىكند، خواستم براى دورى از گناهان دوره جوانى، ازدواج كنم، چون انسان خطا مىكند، ولى بايد جلو خود را بگيرد. از محضر مبارك خواستارم كه بگوييد كدامين راه درست است و در راه خداست؟ از اين لحاظ اين دو راه برايم پيش آمده كه گناهانى از قبيل نگاه كردن و غلبه كردن نفس، در مواردى برايم پيش آمده و از طرفى دانشكده يا محلى كه براى ادامۀ تحصيل در نظر گرفتهام، اشخاص مجرد را مىپذيرند. از شما خواهشمندم كه مرا راهنمايى كنيد كه سخت به پاسخگويى نيازمند مىباشم.
2. در چه مورد غيبت صحيح است و آيا صحيح است كه پشت سر كسى كه نماز نمىخواند و كسى كه بىحجاب و بر ضد شرع اسلام بيرون مىآيد و يا ضد انقلاب است حرف بزنيم؟ اشكال دارد يا نه؟
۱. بسمه تعالى، اگر بتوانيد خودتان را از گناه حفظ كنيد، مىتوانيد ازدواج نكنيد و تحصيل نماييد و در غير اين صورت، ازدواج لازم است.
۲. بسمه تعالى، غيبت كردن حرام است و در كسى كه آشكارا معصيت مىكند ـ در خصوص آن معصيت ـ غيبت او جايز است.