

بسمه تعالى اينجانب از اصفهان نامه مىفرستم. من دورههاى كامل بسيج را ديدهام و مىتوانم در جبهه فعاليتى داشته باشم، اما پدر و مادرم مرا از رفتن منع مىكنند و هرگز اجازه نمىدهند كه من بروم. وقتى مطرح مىكنم اسلام مهمتر است يا من؟ مىگويند: تو. و يا مطرح مىكنم آيا خون من از ديگران رنگينتر است؟ مىگويند: بعضى از آنها بىخودى كشته شدهاند. و از من مىخواهند كه به پدرم كمك كنم، در صورتى كه من مخالف بعضى از كارهاى پدرم هستم. تكليف اينجانب در اين باره چيست؟
۱. بسمه تعالى، اگر خودتان احساس مىكنيد در جبهه افراد به قدر كفايت حاضر نشدند و حضورتان در جبهه لازم است، اجازۀ پدر شرط نيست و در غير اين صورت، سعى كنيد والدين را راضى نماييد.