

بسمه تعالى 15 / 8 / 1358 حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، دام ظله العالى به عرض عالى مىرساند: سقاخانهاى در نبش خيابان سى مترى و كيكاوس اهواز در همسايگى بنده موجود است كه چهل سال است ساخته شده و تا سال قبل، در تصرف شخصى بوده كه علاوه بر اينكه درآمد آن را صرف امور واهى مىكرده و اصولاً درآمدى نشان نمىداده، موجب هتك حرمت سقاخانه نيز شده بود؛ لذا مؤمنين و منازل اطراف سقاخانه، از اول سال 1358 امور آن را به دست اينجانب سپردهاند.
در اين مدت، مؤمنين براى سقاخانۀ مذكور وجوه نقدى و پارچه و چراغ و تصاوير به رسم هديه و نذورات آورده و داخل آن مىگذارند. وقفنامهاى نيز در دست نيست و لذا نمىدانم پس از خرج و اجرت خادم سقاخانه، وجوه نقدى را در چه جهت خرج نمايم و يا به چه حسابى واريز نمايم و آيا پارچه و چراغ و تصاوير كه مورد حاجت نيست را مىتوانم به وجه نقد تبديل نمايم يا خير؟ و بالاخره وجوه نقدى را چه كنم؟
درآمد سقاخانه نيز از دو تا سه هزار ريال، كم و بيش در روز مىباشد. چندى قبل به زيارت عتبات عاليات مشرف شده و خدمت حضرت آيت الله خويى رسيده بودم؛ از ايشان استفسار نمودم. دستورى دادند كه فتوكپى آن را به پيوست تقديم مىنمايم؛ و در اهواز نيز خدمت فرزند آيت الله بهبهانى رسيده و ايشان هم دستورى دادهاند كه رونوشت آن نيز به پيوست تقديم مىگردد. ليكن اينجانب در اين مورد نظر حضرت امام را تكليف شرعى خود دانسته و تقاضا مىنمايد در اين مورد، تكليف شرعى اينجانب را تعيين فرمايند. در انتظار امر مبارك مىباشم.
۱. بسمه تعالى، متولى خاص و با نبود او، حاكم شرع يا منصوب از طرف او مىتواند زايد بر مقدار مخارج سقاخانه را در مطلق خيرات و مصالح مسلمين صرف كند.