

بسمه تعالى زعيم عالىقدر، نايب الامام، حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، دام ظله العالى توقيراً مبادرت به عرض مىنمايد اين بنده، بدينوسيله خاطر مبارك آن زعيم عظيم الشأن را مستحضر مىدارد: پسر بنده كارمند ذوب آهن اصفهان در موقع انقلاب در اصفهان و دانشگاه تهران فعاليت گسترده و چشمگيرى داشت و در موقع تصرف پادگان عشرت آباد تير خورد و به درجۀ شهادت نائل آمد كه آرزوى خود آن مرحوم و نهايت افتخار اينجانب بوده و مىباشد. مجاهد شهيد در مورخه 2 / 9 / 57 ازدواج نمود و در تاريخ 23 / 11 / 57 شهيد شد. از ثمرۀ ازدواج دو ماهه آن شهيد، فرزندى است كه عن قريب به دنيا خواهد آمد. پدر عروس در تاريخ 22 / 12 / 57 در اصفهان اثاث منزل پسرم را جمع و به خانه خودش انتقال داده و عروسم را نيز برده و در حال حاضر نيز براى وصول حقوق و مزاياى پسرم اقداماتى نموده است براى مطالبۀ شخصى خود. و خيال نموده كه اين شهيد پدر و مادرى نداشته است. مطابق قوانين شرع مقدس اسلام در اين مورد پدر عروس ذيحق بوده است و بايد كوچكترين حركتى در مقابل ايشان نداشته باشم؟ استدعاى عاجزانه دارم حقانيت ايشان يا اينجانب را در حق فرزند شهيدم و اينكه بعد از فوت ايشان چه كسى بايد مباشرت حقوق و مطالبات و مزاياى ايشان را به عهده بگيرد براى بنده معلوم و معين فرماييد تا حق به حقدار برسد. يك دنيا سپاسگزار و متشكر خواهد بود.
۱. بسمه تعالى، ارث متوفى به پدر و مادر و زوجه و حمل مىرسد بعد از ولادت زنده. و ولايت بر او [فرزند] و اموال او با جدّ پدرى است و اموال خود زن مربوط به خود اوست و ديگرى حق تصرف ندارد مگر با رضايت او. و حقوق و مزايايى كه بعد از فوت كارمند دولت مىدهند منوط است به مقررات دولت.