بسمه تعالى دفتر حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى به تازگى به اين مسأله برخورد كرده‌ام: «مسافرينى كه از راه‌هاى دور به تهران مى‌آيند؛ ولو قصد ده روزه نمايند، اگر از محل اقامت خود به فاصله دو كيلومتر دور شوند نماز و روزه آنان قصر است».
اولاً: مى‌خواهم بدانم كه حد ترخص براى چنين مسافران چند كيلومتر است؟
ثانياً: آيا كسانى كه چنين مسأله‌اى را نمى‌دانسته‌اند (زيرا در رساله هم نبوده) و نماز و روزه را قصر نكرده‌اند و نماز را سالم خوانده و روزه را چه در امسال و چه در سال‌هاى گذشته گرفته‌اند تكليفشان چه مى‌شود؟ آيا اگر مسافرى يك‌سال هم در تهران بماند و از محل خود دور شود، نماز و روزه‌اش قصر است يا نه؟ مدتى كه مى‌ماند نماز و روزه‌اش كامل است؟
۱. بسمه تعالى، شهرهاى بزرگ خارق‌العاده مثل تهران حد ترخص ندارد و نمازهايى كه تمام خوانده، اگر قبل از چند سال اخير بوده كه تهران به سرعت بزرگ شده يا شك دارد، صحيح است و در غير اين صورت بايد قضا كند و تا در محل واحد، قصد اقامه ده روز نكند نماز شكسته است.