

بسمه تعالى 12 / 4 / 1361 محضر مقدس رهبر عالىقدر انقلاب و مرجع كبير عالم تشيع، امام خمينى مفتخراً؛ خاطر مبارك را به عرايض زير معطوف، و سپس جواب كتبى و توجه دقيق، مورد استدعا است.
در مدت سه ماه قبل در قريهاى از قراى نورآباد، به اسم قريه خوشنام بين اهالى قريه درگيرى واقع مىشود و در نتيجه يك نفر به قتل مىرسد. مأمورين دولتى براى جلوگيرى از درگيرى كه مبادا در قريه به وقوع برسد، متهمين به قتل را با خانه و زندگى، در دو فرسخى قريه مىبرند. پس از چند روز اولاد مقتول و بستگان او، مسلحانه دور خانۀ متهمين را محاصره، و احشام آنان را غارت كرده و شبانه مىبرند.
صاحبان غارت براى پيگيرى از غارت، در همان شب مىروند و در نتيجه سه نفر از صاحبان احشام غارت شده به دست غارتكنندگان مهاجم، به قتل مىرسند و تعداد شش رأس گوسفند و سه ماده گاو را نيز از احشامى كه سرقت نمودهاند با تير تفنگ مىكشند و يك نفر نيز از مهاجمين و غارتكنندگان، كشته مىشود. آيا ديۀ اين غارتكننده بر عهدۀ مال باختگان است كه در نيمه شب به قصد جان و مال آنها آمده بودهاند، يا به عهدۀ خود مهاجمين است؟ مستدعى است حكم الله را بيان فرماييد، تا به نحو شرعى عمل شود.
۱. بسمه تعالى، كسى كه به قصد غارت اموال محترم شخص ديگر هجوم كرده و در دفاع صاحب مال از جان و مال خود، كشته شده ديه ندارد و نزاع و احياى حق شرعى ورثۀ مقتول اول بايد در دادگاه مطرح و بررسى شود.