

بسمه تعالى 18 / 9 / 1358 حضور محترم جناب مستطاب آقاى امام خمينى، مدّ ظله العالى محترماً به عرض مىرساند: اينجانب خدمۀ يكى از كاروانهاى تهران هستم؛ چندين مرتبه به مكۀ معظمه مشرف شدهام. در مشعر الحرام به مشكلى برخوردم؛ سؤال هم كردم ولى از جوابها قانع نشدم؛ عرفات را درك كردم. با ماشين اسباب كاروان به مشعرالحرام وارد شدم؛ از ماشين پياده شدم و سنگها را جمع كرده (نيت نكردم) پيش از نصف شب با ماشين اسباب براى منى حركت كرديم تا اسباب را در منى خالى كرده و طبق برنامۀ همه ساله، برگردم به مشعر الحرام براى وقوف به تقصير.
شوفر ماشين در منى گم شد تا نزديك صبح، و ديگر براى وقوف مجدد به مشعر الحرام برنگشتيم، ولى بقيۀ اعمالم را تا آخر انجام دادم. با آنكه در مشعرالحرام وقوف بدون نيت داشتم، تكليف بنده چيست؟ (ميقاتى هم داشتم).
۱. بسمه تعالى، با فرض اينكه نيت وقوف نداشتهايد و وقوف اختيارى مشعر ترك شده، حجى كه آوردهايد كفايت نمىكند و بايد اعاده شود.