بسمه تعالى با عرض سلام و عذرخواهى قبلى، جواب مسأله‌اى را از دفتر امام مى‌خواستم كه بدون مقدمه و اتلاف اوقات شريفتان، مطرح مى‌كنم البته براى گرفتن جواب درست و حكم كامل، احتياج به توضيح زيادى دارد كه بنده سعى مى‌كنم خلاصه عرض كنم.
1. مردى كه ظاهراً خود را عابد و صالح جلوه داده و سمت مربّى و استادى دختر مسلمانى را به عهده داشته، از اعتماد قبلى خانوادۀ دختر نسبت به خودش سوء استفاده كرده و با داشتن دو زن و چندين بچه، به دختر اظهار علاقه مى‌كند. دختر ابتدا به هيچ وجه راضى به ازدواج با او نمى‌شود؛ ولى او با اظهار بدبختى‌هاى دروغين در زندگى گذشته‌اش و توجيه مسأله تعدد زوجات در اسلام، او را راضى مى‌كند و در ضمن از او مى‌خواهد براى حفظ آبروى او با كسى صحبت نكند تا او كم‌كم حقيقت را به پدر دختر مى‌گويد و رضايت مى‌خواهد.
از طرفى پيش پدر دختر مى‌رود و با انواع دروغ‌ها و تهمت‌ها به دختر، وانمود مى‌كند كه دختر منحرف است و به استادش نيز (همان مرد) اظهار عشق كرده و مى‌گويد با او ازدواج كند! در ضمن به پدر مى‌گويد: تو با دخترت صحبت نكن؛ چون اگر او بفهمد من حرف‌هاى او را به تو گفتم، خودش را مى‌كشد! به هر حال پدر باز هم سخت مخالفت مى‌كند، اما بعد كه فكر مى‌كند دختر قلباً راضى است، با كراهت وكالت مى‌دهد تا مرد مذكور غياباً پيش عاقدى برود و دختر را به عقد دائم خود درآورد.
اين‌ها مدتى عقدكرده باقى مى‌مانند؛ بعدها كه حيله‌هاى اين نامرد آشكار مى‌شود، دختر راضى به اين ازدواج نمى‌شود و پدر دختر هم مى‌گويد: من هم آن موقع كه براى وكالت رضايت دادم، قلباً راضى نبودم و رضايت دخترم را در نظر داشتم؛ حالا كه اين مرد را شناختم اصلاً راضى نيستم.
اين دختر خانم تصميم قاطع دارد كه اگر عقدش صحيح بوده طلاق بگيرد. در صورتى كه بين اين دو نفر بايد صيغۀ طلاق جارى شود، مدت عدّه اين خانم مطرح مى‌شود. اين‌ها نزديكى به معناى دخول كامل نداشته‌اند؛ اما بنا به گفتۀ پزشك، پردۀ بكارت «مختصرى» صدمه خورده؛ آيا در اين صورت، عدّه لازم است و اگر جواب مثبت است، چه مدت؟
در صورتى كه بكارت كاملاً سالم باشد و دكتر ديگرى اين‌را بگويد، آيا ايشان بايد بعد از طلاق عدّه نگهدارند؟ اگر ايشان در مدت عدّه، به عقد ديگرى درآيد، ولى به هيچ وجه تا مدت اتمام عدّه، نزديكى نداشته باشند، آيا اين كار حرام است؟
2. وكالتى كه آن مرد با ريا و تدليس به دست آورده و عقدى كه به اين صورت انجام داده، آيا صحيح است يا خير؟ اگر صحيح نيست، روابط اين دو در زمان به اصطلاح محرميت چه حكمى دارد؟
در ضمن بايد ذكر شود كه هيچ‌گونه سندى ـ نه در شناسنامه و نه در ورقه‌اى از طرف عاقد ـ مبنى بر اين‌كه عقدى صورت گرفته وجود ندارد؛ تنها ادّعاى آن مرد است كه مى‌گويد: من با وكالت پدر غياباً دختر را به عقد دائم خودم درآوردم و طلاقش هم نمى‌دهم؛ او زن شرعى من است.
خداوند متعال سايۀ حضرت مستطاب عالى را تا انقلاب حضرت مهدى (عج) بر سر مستضعفين جهان قائم بدارد، آمين، بحق محمد و آله الطاهرين.
۱. بسمه تعالى، اگر به قدر حشفه داخل كرده باشد، ولو اين‌كه پردۀ بكارت سالم مانده باشد، حكم مدخول‌بها دارد كه بايد پس از طلاق، عده نگهدارد و مدت آن سه طهر است؛ و عقد در حال عدّه باطل است، و اگر با علم به حرمت باشد، ولو اين‌كه نزديكى انجام نگيرد موجب حرمت ابدى مى‌شود.
۲. بسمه تعالى، اگر در اصل وقوع عقد شرعى توافق دارند، در فرض سؤال، عقد محكوم به صحت است و راه جدايى طلاق است؛ ولى چنانچه در اصل وقوع عقد اختلاف داشته باشند، بايد به محاكم صالحه مراجعه كنند.