

2. مردى گنگ و اخرس يعنى نه زبان گويا و نه گوش شنوا، جزئى اشاره متكلم به اشاره سر و دست و چشم، مىداند و مىشنود و اسراف و تبذير درمال نمىكند و مال خود را از مال غير تميز مىدهد و در اشارات واقف و ناواقف و آشنا و غير آشنا هم فرق مىگذارد و مىفهمد و محتاج به ترجمه آشنايان و واقفان مىباشد. آيا چنان كسان و اشخاص در شماره سفيهها است يا مثل اشخاص عاقل ديگران است يا نه؟
۱. بسمه تعالى، مجرد كرى و گنگى موجب حكم به سفاهت نيست و حكم عاقل را دارد.