

بسمه تعالى 4 / 6 / 1361 جماران، تهران، رهبر كبير انقلاب اسلامى، امام خمينى احتراماً؛ عدهاى از ده يا دهات ديگر به سردستگى يك يا چند نفر، براى سوء قصد به جان، مال و غيرۀ اهل ده ديگرى، شبيخون مىزنند و در تاريكى شب، بين مهاجمين و مدافعين زد و خورد شده، صرف نظر از زخمى شدن عدهاى از طرفين، يكى از مهاجمين به قتل مىرسد و به علت تاريكى شب و كثرت مهاجمين، قاتل شناخته نمىشود؛ عدهاى از اهل ده و مهاجمين، گرفتار قانون مىباشند؛ تكليف شرعى مدافعين و مهاجمين به حريم خانه و خانواده در اسلام و محركين اين بىخبران و مقتول مهاجم چيست؟ جواب تلگرافى مرقوم فرماييد.
۱. بسمه تعالى، مدافعين اگر در مقام دفاع از خود به مقابله برخاستند، ضامن نيستند و مقتول اگر خودش به همراه مهاجمين به راه افتاده، خونش هدر است، ولى اگر ساير مهاجمين او را وادار به همراهى با خود نمودند و او را مجبور به شركت در هجوم نمودند ضامن هستند.