

بسمه تعالى 25 / 11 / 1361 محضر مبارك رهبر كبير انقلاب، امام خمينى، دامت بركاته محترماً؛ پس از عرض سلام و دستبوسى از راه دور، خداوند ان شاء الله وجود مبارك رهبر عزيز، و عموم اسلاميان جهان را از جميع بليات محفوظ بدارد. و دشمنان اسلام را ذليل و خوار و نابود بگرداند. آمين يا رب العالمين با تقديم فتوكپى صلحنامه و فتوكپى سؤال و جواب از آيت الله العظمى شيرازى، به عرض مىرسد: چون در صلحنامه نوشته شده: حقير، كه عمرم شصت و هفت سال مىباشد و يا فرزندم محمدرضا به نيابت براى مصالح، حج بهجا بياوريم. تا كنون فرزندان مصالح صغير بودهاند و حاليه كبير شدهاند و مدّعى شدهاند كه اجازه بده تا خودمان به نيابت برويم. چون حقير يك دفعه در سال هزار و سيصد و بيست و دو، براى خودم به مكه مشرّف شده و در سال پنجاه و هشت به نيابت براى پدرم حج بهجا آوردم، لذا حاضر شدم على فرزند ارشد مصالح، بهنيابت براى پدرش حج بهجا بياورد و هنوز منزل قيد شده در صلحنامه فروش نشده بود. از عموزادهاش مبلغ بيست هزار تومان، به قرض گرفتم و در بانك ملى مشهد به اسم على واريز نمودم. بعداً خدمت آيت الله شيرازى براى دستبوسى رفتم. مذاكره شد كه چنين كارى كردهام. فرمود: خوب نكردهايد. بايد شخصاً برويد. بنويس تا جواب دهم. نوشتم و جواب داد. جواب را در همان تاريخ به ارشاد برده و نشان دادم. فرمودند شما در سال پنجاه و هشت به مكه مشرّف شدهايد و از طرفى پول را بهاسم على واريز كردهايد؛ نمىشود شما برويد، بايد ايشان برود. مستدعى است چنانچه جان نثار با اين وصف، مديون نيستم؛ اجازه دهيد فرزندش على به نيابت حج بهجا بياورد. و اگر مديون هستم و بايد به نيابت شخصاً بروم؛ چون ارشاد خراسان رضايت ندارد. اگر صلاح است، تقاضا دارم لطفاً دستور فرماييد تا ارشاد اجازه دهد وجهى كه براى على فرزند مصالح در بانك واريز كردهام، به حساب چاكر واريز نمايند و اشكال اينكه در سال پنجاه و هشت به مكه مشرّف شدهام را رفع نمايند تا ان شاء الله بنده به نيابت بتوانم بروم حج بهجا بياورم.
۱. بسمه تعالى، در فرض مرقوم كه دولت با رفتن شما موافقت نمىكند، مىتوانيد با رضايت ورثه، فرزند متوفى را به حج بفرستيد.