بسمه تعالى احتراماً؛ به استحضار مى‌رساند عيال اين‌جانب كارمند بوده و به قرار اطلاع، كليه اموال و اثاثيه‌ام را با همكارى چند تن از بستگانش، در غيابم سرقت نموده، و نيز فرزند خردسالم را رها، و مهريه دويست و پنجاه هزارتومانى خود را به اجرا گذاشته، و من قدرت پرداخت آن را نقداً ندارم. با توجه به اين‌كه من از ابتدا به چنين مهرى راضى نبودم، لكن با توجه به سخنان فريبندۀ خانواده‌اش، از قبيل اين‌كه ما مهر را نخواهيم گرفت، مهر را چه كسى گرفته، ما به خاطر سنگينى و سربلندى دخترمان در بين اقوام، اين مهر را تعيين مى‌كنيم، و جملات فريبنده ديگر، اين‌جانب به چنين ازدواجى تن دادم. حال با عنايت به مطالب فوق استدعا مى‌شود موارد زير را اعلام و ابلاغ نماييد: 1. با توجه به مطالب فوق پرداخت مهريۀ وى از نظر شرع چه صورتى دارد؟
2. در صورت عدم مراجعه به محل انتخابى مسكونى، نفقه به او تعلق مى‌گيرد يا خير؟
3. با توجه به اين‌كه فرزند خردسال و شوهر شرعى‌اش احتياج به سرپرستى دارد و اين‌جانب راضى به سر كار رفتن وى نيستم اما وى توجهى نمى‌نمايد از نظر شرع چه صورت دارد؟
۱. بسمه تعالى، مهريه‌اى كه قرار داده‌اند را ضامن هستيد و بايد به او بپردازيد، و اگر قدرت نداريد بايد به شما مهلت دهند.
۲. بسمه تعالى، اگر شرط مسكن براى زن نشده، بايد به مسكنى كه شوهر اختيار كرده، برود و اگر تخلف كند استحقاق نفقه ندارد.
۳. بسمه تعالى، اگر در ضمن عقد شرط نشده كه زن به كار خود مشغول باشد يا عقد مبنىّ بر اين شرط واقع نشده، براى خارج شدن از منزل بايد از شوهر اجازه بگيرد و اگر بدون اجازه برود ناشزه است.