

بسمه تعالى 13 / 12 / 1361 با عرض سلام خدمت رهبر عظيم الشأن انقلاب اسلامى ايران، حضرت امام خمينى علت مزاحمت اينجانب مسأله شرعى در رابطه با وضو بود كه جواب آن را در توضيح المسائل حضرتعالى به طور واضح متوجه نشدم.
و اينك اصل مطلب: از حدود ده ماه قبل پس از بول كردن (اوايل به طور مداوم و در حال حاضر بهتر شده، اما خوب نشدم) يك قطره بول و برخى اوقات (كمتر اتفاق مىافتاد) چند قطره خارج مىشد. براى درمان آن به دكتر مراجعه كردم، دكترها علت اين بيمارى را اعصاب دانستند و دارويى براى مصرف تجويز كردند و حتىالامكان مصرف نمودم و حدود ده ماه است وقتى مىخواهم وضو بگيرم، به علت اين مشكل بسيار سخت بر من گذشته است، و گاهى براى يك نماز، دو ـ سه بار بايد وضو مىگرفتم. بر طبق فتواى حضرتعالى در رساله كه اگر يك مرتبه بول خارج شد، بايد تجديد وضو بكنم و مطلبى كه در رساله هست اين است كه گفته شده اگر در نماز چند مرتبه خارج شد، يك وضو كافى است؛ اما مشكل من اين است كه حد فاصل وضو تا شروع نماز يك يا چند مرتبه بول خارج مىشده است و مىشود. باتوجه به اين سه نكته: 1. گاهى پس از بول، يك قطره خارج مىشود؛ 2. گاهى در بين روز وقتى كه بول نكردهام، بىاختيار قطرۀ بول خارج مىشود؛ 3. در اكثر موارد خيال مىكنم بول خارج شده، ولى پس از وارسى متوجه مىشوم چنين چيزى نبوده است؛ مىخواستم بدانم آيا اين قطرات پاك است يا نجس؟ و اگر نجس است، تكليف من در هر سه مورد ذكر شده چيست؟
۱. بسمه تعالى، اگر بول بودن رطوبت خارج شده معلوم است، محكوم به نجاست است و حكم وضو و نماز همان است كه در رساله مذكور است. و در صورت شك در اصل خروج بول يا شك در اينكه آن چيزى كه خارج شده بول است، حكم به طهارت مىشود، مگر در صورتى كه استبراء نكرده باشد و رطوبت، مشتبه بين بول و غير آن باشد و اعتنا به وسوسه نبايد بكنيد.