

بسمه تعالى 20 / 11 / 1361 دفتر نماينده امام خمينى، دامت بركاته با سلام به رهبر كبير انقلاب و امام امت و درود به روان تابناك شهداى انقلاب اسلامى ملت ايران، اينجانبان امضا كنندگان ذيل، ساكنين قريۀ انگيل كجور، از حومۀ شهرستان نوشهر، خاطر آن نمايندۀ مرجع عالىقدر را مستحضر مىداريم: در چند سال اخير، در قريۀ مذكور مسجدى بسيار قديمى و از نظر ساختمان، غير ايمنى و براى استفادۀ جمعيت قريه در مواقع ضرورى، كوچك و غير قابل استفاده بوده. براى تبديل به احسن و اضافه نمودن مقدارى از حياط مسجد و خراب نمودن حسينيهاى كه در مقابل مسجد بود، مسجد قديمى را تخريب و مبادرت به تأسيس مسجد جديد با زيربناى درخور جمعيت قريه گرديده. لذا پس از اتمام يافتن ساختمان جديد، به دلايلى مرتكب اشتباه بزرگى شدهايم؛ به اين معنا كه مقدارى از زمين حياط مسجد قديمى با زمين حسينيه در هم ادغام گرديده و ساختمان مسجد جديد تشكيل يافته است و اصل زمين مسجد قديمى ـ به عنوان حياط مسجد جديد ـ بيرون مانده و بلااستفاده است.
على هذا با توجه به اينكه در اثر تخريب اين دو ساختمان و عدم رعايت اصول مهندسى و معمارى و متراژكارى و رعايت كامل موازين شرعى، اين اشتباه رخ داده است، ما خود را مكلف و موظف و برخود لازم و واجب مىدانيم كه مسجد قديمى را هرچه سريعتر در محل خود بنا نماييم، اما با مشكل ديگرى روبهرو هستيم و آن مشكل اين است كه چنانچه مسجد قديمى را در جاى اوليۀ خود بنا نماييم، در يك مترى ساختمان جديد قرار مىگيرد؛ يعنى بين دو ساختمان، يك متر يا اندكى بيشتر راه عبور مىماند كه آب باران و برف هر دو ساختمان، در اين راهرو مىريزد و موجب مسدودشدن راه عبور مىگردد و چه بسا در فصل بارندگى و ريزش برف، موجب خرابى شده. از طرفى ساختمان مسجد قديمى جلوى روشنايى فضاى ساختمان جديد را مىپوشاند. به طريق ديگر هم ساختمان جديد كه به وسيلۀ ساكنين محل ـ كه اغلب كارگر و كشاورز كم درآمد و بىبضاعت مىباشند ـ ساخته شده و مبلغ قابل توجهى مصرف و بسيارى از نيروى انسانى از نظر خوديارى و هميارى صرف اين ساختمان گرديده، خراب نمودن آن نيز، اصلح و منطقى و اصولى نيست؛ زيرا جبرانناپذير است.
با توجه به اين مشكلات، مصمّم هستيم راه حلى را بين اين دو انتخاب كنيم؛ بدين صورت كه ساختمان مسجد قديمى را در محل اوليۀ خود بنا نماييم، ليكن ديوارهاى جانبى آن را با نردههاى آهنى و شبكهاى بسازيم كه موجب مسدودشدن روشنايى ساختمان جديد نشود و سقف آن را نيز تا ارتفاع دو مترى بالا آوريم. در اين صورت، هم مسجد قديمى را از نو احداث كرده باشيم و هم به ساختمان جديد ـ كه فوق العاده وسيع و مدرن با هزينهاى هنگفت تأسيس گرديده ـ خساراتى وارد نيايد.
نظر نمايندۀ آن مرجع محترم را بر مبناى احكام و موازين شرعى خواستاريم كه حكم چيست؟ وظيفه محولۀ ما چگونه است؟ مستدعى است هر چه سريعتر نسبت به روشن شدن اين مسأله اظهار نظر خود را طى نامهاى و يا در پشت همين نامه كتباً اعلام فرماييد. والسلام على من اتّبع الهدى
۱. بسمه تعالى، تجديد ساختمان مسجد قديمى و مشبك قراردادن ديوار آن اشكال ندارد؛ ولى حسينيه كه جزء مسجد شده، مسجد نشده و لازم است براى حسينيه تحويل داده شود.