

بسمه تعالى 1. زيدى در آخر هر سال كه به حساب مازاد خود رسيدگى مىكرد مثلاً اگر از نقد و جنس هزار تومان داشت و پانصد تومان مثلاً مقروض بوده، فقط خمس پانصد تومان را مىداد، آيا به نظر مبارك شما صحيح است صرف مقابله مازاد با دين يا اداى آن قبل از تمام شدن سال از مؤونه است؟
2. سوغاتى كه زائرين از مكه و كربلا براى اقارب و دوستان مىگيرند چنانچه تا وقت رساندن به آنها چند ماهى از سال خمسشان بگذرد آيا از مؤونه سال قبل است كه سفر كرده يا بايد تخميس گردد؟
3. فرمودهايد احتياط واجب در اموالى كه نمىداند مكلف كه در بين سال تهيه نموده يا بعد از گذشتن سال، صلح با حاكم شرع است، آيا كسى كه سال نداشته در غير سال اول به چه نحو مىتواند بين سال و آخر سال را تميز بدهد و اصولاً تعيين سال را براى تاجر و كاسب و امثال اينها واجب مىدانيد؟ يا خير؟
4. صاحبان اغنام و احشام كه در كوهستانها به سر مىبرند ديده شده بعضى سال خمس خود را اول فروردين قرار دادهاند، در حالى كه كاه و علفى كه تهيه نمودهاند تا اول خرداد مثلاً بايد به صرف آن حيوانات برسانند، آيا به نظر حضرت آيت الله از اين قبيل اشيا جزء مؤونه سال قبل محسوب مىشود، يا ملاك همان اضافه و مازاد است در آخر سال كيف كان.
5. اشخاصى كه شغل آنها سفر نيست ولى كار و شغل آنها در سفر است مانند معلمين مثلاً و بايد مسافت بيش از چهار فرسخ را هر روز يا هر هفته طى كنند تكليف نماز و روزه آنها در دوران سال چيست.
6. دخترى كه از قم به تهران شوهر مىرود چنانچه براى ديدن والدين و اقاربش كه به قم عودت مىكند نخواهد ده روز بماند تكليف عباداتش چيست و آيا وطن اصلى پدر با وطن اتخاذى او در اين مسأله فرقى دارد يا خير و آيا قصد دختر را در اعراض و عدم اعراض ذى دخل مىدانيد يا خير.
7. مأذون از قبل حاكم شرعى چنانچه خود مورد براى اخذ وجوهات باشد مىتواند از سهم امام و غيره ابتداءً براى خود قبول كند بعد به مستحق ديگر از طلاب در مورد سهم امام، و مظالم و زكوات در مورد ساير فقرا بپردازد يا خير.
8. فرمودهايد: سهم سادات هم، با اذن حاكم شرع بايد به سادات داده شود، آيا كسى كه در اين مسأله از مرحوم آيت الله بروجردى تقليد نكرده بوده ولى در مسائل ديگر مقلد بوده ولو فرضاً يك مسأله تقليد كرده باشد اجازه مىفرماييد در اين مسأله از فتواى ايشان استفاده كند يا خير؟ چون مكرر سهم سادات به سادات فقير مثلاً داده به خيال اينكه در سهم سادات اجازه لازم نيست.
9. پدر و پسرى است كه در زندگى نسبت به همديگر نهايت احترام قائل مىشوند و يك جا تا به حال زندگى نموده اما تا حدى حساب مداخل هر يك در دست خود مىباشد و سال خمس هر دو هم به نحو اشتراك يك روز بوده آيا در آخر سال دخل هر كدام را با قرض ديگرى مىشود كسر و انكسار كرد يا هر كدام مداخل و قروضشان مربوط به خودشان است.
10. معمول است بعد از نمازها اول به حضرت اباعبدالله عليهالسلام، بعد به حضرت امام هشتم عليهالسلام، سپس به حضرت ولى عصر ارواحنا له الفداء سلام مىكنند، آيا اين كيفيت دستورى رسيده يا نه و به نظر شريف شما رجحان دارد اگر دستورى نرسيده باشد؟
۱. بسمه تعالى، اگر قرض مذكور براى معاش بين سال بوده بايد استثنا شود اگر چه نپرداخته باشد ولى در قروض ديگر تا نپرداخته مؤونه نيست و بايد خمس بدهد.
۲. بسمه تعالى، بايد تخميس شود.
۳. بسمه تعالى، كسى كه سال نداشته و اجمالاً مىداند به او خمس تعلق گرفته با او به طور مصالحه انجام دهيد و سال را از همان وقت مصالحه قرار دهيد.
۴. بسمه تعالى، در آخر سال بايد خمس بدهند.
۵. بسمه تعالى، قصر است.
۶. بسمه تعالى، اگر وطنش بوده تا اعراض ننموده حكم وطن دارد و نمازش تمام است.
۷. بسمه تعالى، بَسته به اجازه هست.
۸. بسمه تعالى، مانع ندارد.
۹. بسمه تعالى، اگر شركت نداشتهاند هر كدام دخل و خرجشان على حده است.
۱۰. بسمه تعالى، سلام به ائمّه هدى مستحب است.