

بسمه تعالى خدمت امام و رهبر بسيار عزيزم، امام خمينى پس از عرض سلام و احوالپرسى، مىخواستم مقدارى با شما درد دل كنم. مىدانم كه وقتتان بيشتر از اين ارزش دارد كه ما بخواهيم به خاطر مسائل فردى، مزاحمتان شويم، ولى امام! خيلى دلم گرفته و به هيچ كس به اندازۀ شما اطمينان ندارم. خلاصۀ مطلب اين است كه دخترى هستم كه تحصيلات دانشگاه را تمام كردهام. پدرم به شدت مخالف انقلاب است و براى همين هم ما را خيلى در تنگنا قرار مىدهد. قبل از انقلاب هم هميشه با من به خاطر اينكه روسرى مىپوشيدم و يا به مردها دست نمىدادم، دعوا داشت و مىگفت: من بايد تو را به كسى بدهم كه روسريت را بردارد.
بعد از انقلاب هم با اينكه خواستگار زياد مىآيد، نمىگذارد ازدواج بكنم. مىگويد: شماها در خيابان ريختيد و مشتهايتان را بالا گرفتيد و مملكت را بههم زديد، من هم مىخواهم از شما انتقام بگيرم. زندگى را از شما مىگيرم و مىخواهم بدبخت شويد، همان طور كه مملكت را به روز بدبختى انداختيد. ناگفته نماند كه بعد از انقلاب هم، نمازشان را كنار گذاشتهاند؛ با اينكه كارمند دولت بوده و ضررى هم از انقلاب به ايشان نخورده است. من جرأت رفتن به مسجد و يا نماز جمعه و يا راهپيمايىها را ندارم؛ چون كه در خانه غوغا به پا مىشود. چند ماه پيش شما را خواب ديدم و به شما گفتم: امام! التماس دعا از شما دارم و شما خنديديد. حالا هم ديگر دلم خيلى گرفته بود، واقعاً راه به هيچ جا ندارم. خواستگار هم كه مىخواهد بيايد، يا از خانه بيرون مىرود، و يا تلفن را قطع مىكند كه نتوانند تماس بگيرند و مىگويد: من دختر به حزب اللهى نمىدهم. يك خواب ديگر هم چند ماه پيش ديدم و آن خواب حضرت فاطمه عليهاالسلام بود. البته خودشان را نديدم، ولى قصرى بود و مرتب نور به طرف من مىآمد. من زبانم بند آمده بود و نمىتوانستم حرف بزنم. بعد از مدتى دو كلمه از دهانم خارج شد، يكى «شوهر خوب» و ديگرى «شهادت»؛ ولى وقتى «شوهر خوب» را گفتم، ابر كوچك سفيدى جلو آمد و وقتى كلمۀ «شهادت» را گفتم، ابر ناپديد شد.
خلاصه امام من خيلى ناراحتم. اصلاً ديگر نمىدانم چه كار بايد بكنم. شما را به جان حضرت مهدى عليهالسلام قسم مىدهم كه من را هم با نفستان دعا كنيد. البته مىدانم شما آن قدر خوب هستيد كه همه را دعا مىكنيد. ولى از شما خواهش التماس دعاى مخصوص دارم. در ضمن چند بار هم خواستهام كه در محضر عقد كنم و اصلاً از خانه بيرون بروم، ولى راستش دوباره ترسيدم؛ چون كه به مردها نمىتوانم آن قدر اطمينان كنم؛ مىترسم در زندگى سركوب بشوم كه تو چنين و چنان كردى.
خلاصه امام من بعد از خدا، اميدم به شما است. هرچه شما بفرماييد به روى چشم انجام مىدهم.
۱. بسمه تعالى، ازدواج دختر باكره، موكول به اجازۀ پدر است؛ ولى اگر دختر مايل به ازدواج باشد و پدر با ازدواج وى با كفو شرعى و عرفى موافقت نكند و خوف آن باشد كه كفو ديگرى براى خواستگارى دختر پيدا نشود، در اين صورت اعتبار اذن پدر ساقط است.