

بسمه تعالى 3 / 5 / 1361 حضور مبارك حضرت مستطاب آيت الله العظمى امام خمينى، رهبر انقلاب و بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران. مدّ ظله العالى، سلامٌ عليكم پس از اداى سلام و آرزوى طول عمر پر بركت براى آن امام بزرگوار، عرض مىشود كه سه برادر هستيم؛ يك نفر دانشجو و دو نفر معلم. پدرى داريم كه چندين سال است پاى چپش قطع شده و چون سن او هم تقريباً هفتاد و پنج سال است و همچنين ناراحتى كليه و معده نيز دارد، خانهنشين شده است و نمىتواند كار كند؛ ولى از لحاظ مخارج زندگى تأمين است. ما سه برادر با توجه به موقعيت كنونى قصد داريم به جبهۀ جنگ برويم و در برابر صدام كافر بجنگيم؛ اما پدرمان راضى نمىشود و وقتى كه از او اجازه مىگيريم، مىلرزد و داد و فرياد مىكند و اجازه نمىدهد. ترس آن داريم كه اگر بدون اجازه به جبهه برويم، در شهر سروصدا راه بيندازد و ناراحتى كند و مردم هم با توجه به وضع بدنى و مزاجى او تحت تأثير قرار بگيرند. از حضرتعالى خواهشمند است با توجه به وضع كنونى جبهه، تكليف شرعى ما را تعيين فرماييد.
أدام الله ظلّكم الشريف
۱. بسمه تعالى، تا جبههها نياز به نيرو دارد، اجازۀ والدين شرط نيست.