

بسمه تعالى 1 / 10 / 1361 به نام خدا، پاسدار حرمت خون پاك شهيدان كربلا و شهداى به خون خفتۀ جبهههاى خوزستان و غرب، سپاس بيكران خداوند يكتا را كه به ما هستى بخشيده، تا از نعمتهاى بيشمار اخروى، لذت معنوى بيشتر ببريم.
با درود و سلام به رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران، و اسوه و الگو و نمونۀ خاص امامت، و نايب بر حق امام زمان (عج) كه با رهنمودهاى خويش، هر نوع ديوار را به روى ما مىشكافد و با پيامهاى به موقع و به حقش ما را از ظلمت و تاريكى نجات مىدهد.
و با درود بر شهداى پر وسعت معنوى كربلاى سرچشمه، و شهداى به حق انقلاب، از سال 1342 تا به امروز، و درود فراوان به فرزندان راسخ امام، كه با خون خود سراسر جبهههاى نبرد حق عليه باطل را آبيارى و نگهدارى مىنمايند.
ما، رزمندگان اسلام در جبهه حق عليه باطل، مستقر در پل نو خرمشهر، كه بر عليه كفر و الحاد صدامى به مبارزه مشغول هستيم، در برخورد با مسائل مذهبى، سؤالاتى به ذهنمان رسوخ نمود مبنى بر اينكه زمانى كه اين مزدوران، خرمشهر را در تصرف خويش داشتند، جان بركفان و سلحشوران، به طرد آنان از ميهن اسلامى ايران مشغول شدند و بعد از اينكه خاك اسلامى خويش را باز پس گرفتند، احتياج به جان پناه و مكانى بوده كه از تيررس دشمن در امان باشند، و مقاديرى اثاثيه ـ برحسب احتياج ـ اعم از فرش، تخت، استكان، لباس، پتو، و غيره، از منازل مردم خرمشهر، كه برادران ما مىباشند، به خود اختصاص دادند. مسألهاى كه براى ما نامفهوم مىباشد اين است كه: آيا استفاده كردن از اين وسايل و نمازگذاشتن روى فرش، جايز است؟
در خاتمه از شما برادرانى كه در پشت جبهه به مبارزه بر عليه منافقين مشغول هستيد، تقدير نموده، و خواهشمنديم كه اين سؤال را هرچه سريعتر از طريق رسانههاى گروهى و مطبوعات كه جنبۀ عمومى دارند و همچنين از طريق نامه براى ما به سمع و نظر رزمندگان و برادران پشت جبهه برسانيد.
۱. بسمه تعالى، اگر علم به رضايت صاحبان آنها باشد، يا اضطرار باشد، مانع ندارد.