

2. در اوايل بيمارى، شبى در خواب ديدم در مسجدى هستم و صوت مبارك حضرت محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم را مىشنيدم كه مىفرمود: «نمازت را درست كن»، اما خود آن بزرگوار را نمىديدم. بعد فرمود: «نمازش را به او نشان بدهيد». در ميان شبستان مسجد، فرش زيلويى دولا گرفته بودند و من لاى آن را نگاه كردم، ديدم پر از قوطى كهنه و ظروف شكسته است، دانستم اينها نماز من است، از خواب پريدم.
سعى كردم در تيمم با خاك پاك تلاش كنم اما پس از مدتى به چشم درد مبتلا شدم.
ناچار تيمم خود را با زدن كفهاى دستانم بر گوشۀ بستر خود (تشك) كه شب و روز افتاده و گردوغبار زيادى گرفته، تيمم مىگيرم، آيا صحيح است يا بايد بدون اعتنا به چشم و حساسيت آن، تيمم با خاك خالص بگيرم؟
۱. بسمه تعالى، در صورت امكان، بايد تيمم بر خاك يا سنگ باشد.