بسمه تعالى 25 / 6 / 1361 محضر مبارك حضرت نايب الامام، امام خمينى، دامت افاضاته محترماً به شرف عرض مى‌رسانم كه مسأله‌اى براى ما پيش آمده است كه در حل آن مانده‌ايم، لذا بدين‌وسيله از شما تقاضاى پاسخ مى‌نماييم.
ما سه برادر و دو خواهر هستيم كه پدر ما در زمان پيروزى انقلاب دار فانى را وداع گفت. پدر ما قبل از وفات خود باغى را از پدربزرگم (پدر خودش) خريده و بهايش را پرداخته است، لذا پدرم به خاطر قدرشناسى از پدربزرگم و اين‌كه كمكى به او شود، به او گفته بود كه تا موقعى كه زنده هستى، باغ در اختيار خودت باشد و از آن استفاده كن.
ليكن اجل به وى مهلت نداد و خود زودتر از پدر به ابديت شتافت و حال چهار سال از وفات پدرم مى‌گذرد، ولى پدربزرگم باغ را كه مال پنج نوۀ يتيم و صغير او مى‌باشد رد نكرده است و محصول آن را كه عبارت است از پسته، زردآلو، انگور و چند ميوۀ ديگر، يا مى‌فروشند و يا استفاده مى‌كنند. لذا اين‌جانب كه فرزند بزرگ پدرم هستم و حالا كبير شده‌ام، پس از مذاكراتى كه با پدربزرگم انجام دادم و اثرى نيافت، حالا اين موضوع را به حضرت‌عالى عرض مى‌كنم تا شما من را راهنمايى فرماييد كه آيا پدربزرگم شرعاً حق استفاده از باغ و محصول آن را دارند يا نه؟ و اگر حق ندارند، وضع محصول چهار سال پيش آن چگونه است؟
۱. بسمه تعالى، آنچه كه ملك پدر شما در حين فوت او بوده، جزو تركۀ او محسوب مى‌شود و پس از كسر بدهى و وصيت، باقى‌مانده به ورثه مى‌رسد و پدر ميت از تركۀ فرزندش يك ششم ارث مى‌برد، و باغ اگر ملك پدر شما بوده، جدّ شما ما زاد بر سهم الارث خود از باغ را بايد به ساير ورثه برگرداند و نسبت به گذشته نيز ضامن است.