

بسمه تعالى محضر حضرت آيت الله العظمى، قائد اعظم، مرجع اعلى، الامام الخمينى، دام ظله الشريف، السلام عليكم ورحمة الله وبركاته در مسألهاى كه در ذيل استفتا مىشود، لطفاً حكم شرعى را بيان فرماييد، مورد ابتلا است. مسأله اين است كه اگر دختر بالغۀ رشيده را براى بالغ رشيد، بدون اذن پدر دختر عقد كند و بعد از اجراى عقد، از پدرش اذن طلب نمايد وليكن پدر اذن ندهد. با اينكه دختر و پسر هر دو كفو شرعى و عرفى بوده و دختر به اين پسر ميل تام دارد و هر چند از پدر اذن مىطلبد، ممانعت مىكند و پدر مىگويد كه من نسبت به ازدواج با اين پسر اصلاً اجازه نخواهم داد. و دختر مىگويد: من به غير از اين پسر با كسى ديگر ازدواج نخواهم كرد آيا در اين صورت اذن پدر لازم است يا نه؟ و در فرضى كه اذن پدر لازم باشد، از پسر ابراء مدت مىخواهد يا نه؟ بيان بفرماييد. أجركم على الله دختر به ازدواج، پدر از ازدواج وى با كفو عرفى و شرعى او ممانعت كند و خوف آن باشد كه كفو ديگرى براى خواستگارى دختر پيدا نشود، كه در اين صورت ولايت پدر ساقط است، و در موردى كه ولايت پدر ساقط نيست، صحت عقد مشروط به اجازۀ پدر است، و اگر پدر اجازه نكند دختر نمىتواند آثار عقد صحيح را مترتب نمايد و احوط آن است كه با طلاق در عقد دائم، و با ابراء مدت در عقد متعه، از هم جدا شوند گرچه اين احتياط واجب نيست.
۱. بسمه تعالى، ازدواج دختر باكره منوط به اجازۀ پدر است، مگر آنكه با ميل