

بسمه تعالى 23 / 8 / 1361 خدمت امام عزيزم، سلام عليكم پس از تقديم عرض سلام، سلامتى شما و تمامى رزمندگان اسلام در همه جبههها را از خداوند متعال خواهانم و اميدوارم كه اين امام عزيز، اين قلبم، اين دلم، اين روح و روانم، اين نور چشمانم، وجود عزيزش از تمامى رنجهاى اين دوران به دور باشد و ان شاء الله تعالى هيچ غمى و اندوهى و رنجى در وجود شما كه قلب يك انسان مؤمن هستيد احساس نشود. اى امام ما، در حدود 40 دانشآموز هستيم كه از شهرستانهاى مختلف به شهر بوكان از استان كردستان آمديم و در مدرسهها مشغول تبليغ اسلام و روحانيت و قرآن و على عليهالسلام و دوازده امام و چهارده معصوم مىباشيم و حال ما خوب است و براى شما دعا و سلام مىرسانيم و هميشه اين دعا بر زبان ما است كه «خدايا، خدايا، تا انقلاب مهدى، خمينى را نگهدار» و «خمينى خمينى ما همه سرباز توييم، گوش به فرمان توييم». اى امام عزيزم، روح خدا، يك مسأله در بين مسائل از رساله جنابعالى براى ما گنگ است و نمىتوانيم از آن خوب استفاده كنيم و درك اين مسأله براى ما خيلى خيلى نامفهوم است خواهشمنديم كه اين مسأله را توضيح دهيد. مسأله 845 كه به قرار زير مىباشد: بنابر احتياط واجب بايد انسان از پوشيدن لباس شهرت كه پارچه يا رنگ يا دوخت آن براى كسى كه مىخواهد آن را بپوشد معمول نيست خوددارى كند ولى اگر با آن لباس نماز بخواند اشكال ندارد.
امام جان، تو را به خدا با خط خودت بر روى همين كاغذ اين مسأله را واضح و روشن كنيد؛ يعنى توضيح كامل دهيد.
۱. بسمه تعالى، مقصود اين است كه حرام است تكليفاً على الاحوط، و اما پوشيدن آن در حال نماز مانع از صحت آن نيست.