

بسمه تعالى 1 / 10 / 1361 محضر مبارك رهبر گرانقدر، حضرت آيت الله العظمى جناب آقاى حاج آقا روح الله الموسوى الخمينى، داعى، كه يكى از مقلدين آن جناب مىباشم، چند مسأله شرعى برايم پيش آمده كه محتاج به رأى و فتواى آن جناب مىباشم، تا آنكه خداى نخواسته عملى انجام ندهم كه در قيامت گرفتار شوم. قبل از اينكه شرح واقعه را به عرض برسانم، اجازه مىخواهم سلام و تحيّات حقير را بپذيريد.
1. شخصى براى اينكه بعد از فوتش، ورثۀ خود را از ارث محروم كند و يا اينكه براى خود، در قيامت حسناتى بهجا آورده باشد، مبلغى را در زمان حياتش به من مىداد و گاهى هم مىگرفت و مىگفت: من اين پول را به تو مىبخشم به دو شرط: الف. هر موقع اين پول را خواستم، به خودم برگردانى ب. بعد از فوتم، اين پول را به دو نفر (كه تعيين كرده بود)، به يكى از آنها بدهى و آنها مخيّرند هر طور كه صلاح دانستند خرج كنند. آخرين دفعه به اتفاق رفتيم در بانكى كه حساب جارى داشت و كليۀ موجودى خود را از حساب جارى در همان بانك، به حساب پسانداز به نام من ريخت و از آن تاريخ، اين پول قانوناً و عرفاً در اختيار من قرار گرفت و از اختيار خودش بيرون آمد و دو روز قبل از فوتش، مبلغى از آن پول را براى حجّى كه خريده بود خواست، كه من از بانك گرفتم و به او دادم؛ بقيۀ پول در بانك موجود است و من هيچگونه تصرفى در آن نكردهام و چون اين شخص فوت كرده است، تكليف من چيست؟
۱. بسمه تعالى، اگر پول را به ملك شما در نياورده، به ورثه مىرسد.