

بسمه تعالى حضور محترم شوراى افتاء فتاوى امام خمينى، سلام عليكم محترماً معروض مىدارد پيرو آنچه به عنوان استفتا در مورد نماز و روزۀ مسافر و مستأجر در بلاد كبيره (همچون تهران) در مجلۀ پاسدار اسلام و روزنامهها منتشر شد سؤالاتى طرح شده است كه با استمداد از شما پاسخ آنها را طالبم تا با دريافت وظيفه و انجام آن بتوانم رضايت خداى بزرگ را كسب كنم. قبلاً از قبول زحمت جهت پاسخ به سؤالاتم تشكر مىكنم: بنده متولد اصفهان بوده و در سال 1350 براى رفتن به دانشگاه و ادامۀ تحصيل به تهران آمدم تا سال 55 به عنوان مسافر عمل كردم، ولى همزمان با ازدواج كردن قصد اقامت در تهران نمودم، و از سال 55 تا به حال نماز را كامل و روزه را گرفتهام، ولى تا به حال هميشه اجارهنشين بوده و هستم. حال با توجه به استفتا و پاسخ آن در مورد وضعيت اجارهنشينها در بلاد كبيره (كه تا موقعى كه اجارهنشين است، مسافر محسوب مىشود)، به سؤالات زير پاسخ عنايت فرماييد. متذكر مىشوم كه بنده از ابتداى بلوغ مقلد امام امت بوده و هستم و مقلد فرد ديگرى نبودهام.
1. آيا بنده كه قبلاً قصد اقامت كردهام، و هنوز اجارهنشين هستم، در تهران مسافر محسوب مىشوم؟
۱. بسمه تعالى، مطلب مزبور به صورتى كه ذكر شده بىاساس است، در قصد توطن در يك شهرى داشتن خانۀ ملكى شرط نيست و اجارهنشينى مضر نيست، اگر قصد زندگى دائم در يكى از محلات تهران نموديد و مدتى در آن محله اقامت نموديد آن محله وطن شما محسوب است وگرنه با قصد اقامت در يك محله نماز و روزه را مىتوانيد تمام بهجا آوريد.