

بسمه تعالى 25 / 5 / 1361 محضر مبارك رهبر جمهورى اسلامى حضرت امام خمينى، لطفاً مشكل من را حل كنيد تا هر چقدر دلم بخواهد بتوانم نمازم را آرام و با توجه بخوانم و اصلاً هم به فكر اين حالت ترديد كه ايجاد مىشود نباشم به اين صورت كه حالا هر نمازم حداقل دو ساعت از وقتم را مىگيرد اما در اين دو ساعت يك نماز آرام و با توجه نمىخوانم يعنى نمىتوانم و دست خودم نيست، هر نمازم را از ترس هجوم انبوه شكها و فكرها و ايجاد آن حالت خيلى تند مىخوانم اما باز هم بيشتر وقتها اين حالت و شكها و فكرها برايم پيش مىآيد و نتيجه اين مىشود كه يك نمازم را چندين مرتبه مىخوانم و مدتها نيز در مورد چگونگى پيش آمدن آن حالت فكر مىكنم كه ببينم آيا به واسطۀ آن نمازم باطل شده است يا نه اما در طول اين چند ساعت حتى يك ركعت نماز با توجه و آرام نمىخوانم (اينرا نيز توضيح بدهم كه اگر بخواهم اين حالت برايم در نماز كمتر پيش بيايد و يا اصلاً پيش نيايد بايد اصلاً توجهم را از نماز دور كنم و يك موضوعى را در ذهن خودم بياورم و از اول تا آخر نماز ذهنم را متوجه آن موضوع بكنم يعنى اصلاً به فكر نماز و جملات آن نباشم كه اين اصلاً با روح و فلسفۀ نماز خواندن مغايرت دارد و گاهى نيز اين كار را كه اساساً غلط است انجام مىدهم ولى باز هم اين حالت برايم پيش مىآيد نمىدانم چهكار بكنم) و به خدا قسم اين ناراحتى روز به روز مرا لاغرتر مىكند و خيلى غصه مىخورم كه چرا من يك دفعه اين چنين شدم مرا نجات دهيد.
۱. بسمه تعالى، به وسواس اعتنا نكنيد و طهارت و نماز محكوم به صحت است.