

بسمه تعالى محضر مبارك رهبر عظيم الشأن، حضرت آيت الله العظمى امام خمينى پس از تقديم سلام و عرض ادب، به عرض مىرسد كه زن پدرى داشتم كه بدون اولاد بوده؛ او در زمان حيات خودش وصيت كرده كه چهار تكه فرش كه زير پايش بوده، به مسجد حاج عباس در آستانه داده شود؛ البته ناگفته نماند كه اين فرشها پنجاه يك ثروتش هم به شمار نمىآمده است؛ كه ما طبق گفتۀ خودش، بعد از او آنها را به مسجد تحويل دادهايم و الآن دو ـ سه سال است كه تحويل مسجد است؛ حاليه خواهرزادهاش اظهار مىدارد كه مىبايستى آن قالىها به ما داده شود؛ ما چون طبق وصيت خودش عمل كردهايم مىخواهيم بدانيم كه حقيقت امر از نظر شرعى چيست؟
اگر كار ما بر خلاف بوده، قالىها را از مسجد گرفته و به ورّاث تحويل دهيم؟
مىخواهيم دين مرحومه بر گردن نباشد.
والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته
۱. بسمه تعالى، در فرض مرقوم، وصيت نافذ است و بايد به آن عمل شود.