

بسمه تعالى حضور محترم قائد عظيم الشأن و مرجع عالىقدر شيعه، حضرت آيت الله العظمى خمينى، مدّ ظله العالى سلامٌ عليكم، ضمن تقاضاى سلامتى آن رهبر بزرگوار از خداى متعال، مستدعى است مسائل و فروع ذيل را ضمن جواب، به مهر شريف ممهور بفرماييد.
1. با بودن امكان و وقت براى رفتن به ميقات جحفه، آيا مىشود با نذر، در جدّه، به احرام عمرۀ تمتع يا عمرۀ مفرده در آمد؟
2. وقتى به شهر مكه وارد شد، در فاصلۀ بين منزل و حرم، با حال احرام، استفاده از اتومبيل مسقّف جايز است؟
3. در فاصلۀ بين عمرۀ تمتع و حج تمتع، آيا راهنما مىتواند براى تسهيل امور حجاج، به قصد رفت و برگشت به جده يا ديدن خيمه در عرفات و منى، از مكه خارج شود؟
4. افرادى كه وقوف اضطرارى در مشعر مىنمايند و بعد از نيمه شب به منى وارد مىشوند، آيا مىتوانند همان شبانه، رمى جمرۀ عقبه بنمايند؟
5. در رابطه با قربانى، اگر شرايط يا بعض از آن ميسر نگردد، صرف قربانى مجزى است؛ مانند بريدگى گوش و غيره؟
6. به كسى كه قرائت نماز او صحيح نيست، ولى در مقام اصلاح هست و به كارمندى و خدمت به حجاج مشغول است، مىشود نيابت حج واگذار كرد؟
۱. بسمه تعالى، بايد به جحفه برود و در فرض مرقوم، احرام از جدّه ـ ولو با نذر ـ كافى نيست.
۲. بسمه تعالى، مانع ندارد.
۳. بسمه تعالى، بدون احرام براى حج، نمىتواند از مكه خارج شود على الأحوط.
۴. بسمه تعالى، اگر معذور باشند از رمى در روز، اشكال ندارد. و زنها مطلقاً مىتوانند همان شب رمى كنند.
۵. بسمه تعالى، اگر با تأخير ذبح ـ ولو تا آخر ذىحجّه ـ ميسر شود، بايد تأخير بيندازد و واجد شرايط، قربانى كند.
۶. بسمه تعالى، اگر در وقت عمل، قرائت خود را درست كند و صحيح بخواند، مانع ندارد.