

بسمه تعالى 11 / 5 / 1361 سلام عليكم ورحمة الله پدر عزيزم! مشكلى دارم كه مزاحم وقت گرانبهايتان كه متعلق به تمام امت است، مىشوم. بنا بر وظيفهاى كه احساس مىكنم و براى خشنودى امام زمان (عج)، به يارى خداوند تعالى، تصميم گرفتهام با طلبۀ جوانى كه دو پاى خود را در راه رضاى الله از دست داده است، ان شاء الله ازدواج نمايم. با رضاى پدرم با جوان صحبت كرده و برنامۀ زندگى آيندهمان را ريختهايم. ولى بعد از آمدن پدر جوان به منزل ما، مادرم شديداً مخالفت كرده و پدرم را نيز به مخالفت وامىدارد، به طورى كه پدرم اكنون مخالفت مىنمايد و از رضايت قبلى خود دست برداشته است. در رابطه با حل اين مشكل، با يك برادر روحانى صحبت كردم. ايشان در صحبتهايشان فرمودهاند كه در اين مورد خاص امام اجازۀ پدر را شرط نمىداند. و نيز فرمودند: براى اطمينان بيشتر به شما نامهاى نوشته و از شما اجازه بگيرم. خواهش مىكنم هرچه سريعتر در اين مورد، مسئوليت و وظيفۀ من را معين كنيد، تا خداى نكرده باعث گناه بيشترى نگردم.
۱. بسمه تعالى، ازدواج دختر باكره منوط به اجازۀ پدر است؛ ولى هرگاه با رغبت دختر به ازدواج، پدر از ازدواج او با كفو شرعى و عرفى خويش ممانعت كند و خوف آن باشد كه كفو ديگرى براى خواستگارى او پيدا نشود، در اين صورت ولايت پدر ساقط است.