

بسمه تعالى 21 / 2 / 1361 حضور محترم برادران مسئول دفتر امام خمينى احتراماً؛ به عرض مىرساند كه اينجانب متولد مشهد بوده و از شهريور ماه سال 1348 جهت ادامۀ تحصيل به تهران آمدهام و تا به حال نيز به طور مداوم در اينجا اقامت داشتهام (به جز سه ماه قبل از پيروزى انقلاب و دو ماه در تابستان سال 1358 كه مداوماً در مشهد بودهام) و بيش از يكسال مىباشد كه در تهران ازدواج نمودهام. در ابتداى آمدن به تهران قصد داشتم كه پس از اتمام تحصيلات به مشهد برگردم و لذا نماز و روزۀ خود را با توجه به رساله آيت الله خويى كه آن موقع از ايشان تقليد مىكردم، بهجا مىآوردم.
از زمان پيروزى انقلاب اسلامى به رهبرى امام خمينى كه حدود ده سال از اقامت مداوم من در تهران مىگذشت و با توجه به اينكه تغيير مرجع داده و از امام خمينى تقليد مىكنم، بر اساس رسالۀ ايشان عمل كرده و نيز با توجه به اينكه مدت طولانى از اقامت من در تهران مىگذشت و با تغيير لهجهاى كه برايم حاصل شده و با توجه به برخورد ديگران كه تا وقتى خود نمىگفتم، فكر مىكردند من تهرانى هستم، فكر كردم كه بومى تهران هستم و اينجا نيز مثل مشهد وطن من است و لذا نماز و روزۀ خود را تا به حال بر اين اساس بهجا آوردهام و حتى در طول دو سال گذشته، دفعات خيلى زيادى در محيط كار با برادران و خواهران، نماز جماعت بهجا آوردهايم كه آنها به من اقتدا كردهاند و از طرفى، از عقيدۀ سابق خود مبنى بر بازگشت حتمى به مشهد برگشته و معتقد شدهام كه بايستى به هر جا كه نياز مملكت است و مىتوان خدمت كرد رفت و البته از مشهد نيز دل نبريدهام و حتى اگر امكانات فراهم شود و لازم باشد به آنجا خواهم رفت.
اكنون با توجه به فتاواى اخير امام بزرگوار در مورد نماز و روزۀ دانشجويان، چند سؤال برايم پيش آمده كه استدعاى پاسخگويى آنها را دارم و خواهشمندم نظر امام عزيز را در اين موارد برايم بنويسيد: 1. آيا نمازها و روزههاى 13 سال گذشتۀ من به شرحى كه گذشت، درست بوده و يا نه؟ و در هر حال، تكليف آنها چه مىشود؟
2. نماز كسانى كه به من اقتدا كردهاند (با توجه به اينكه من قصد ماندن دائمى و توطن در تهران نكردهام) چگونه بوده است؟ و در صورت وجود اشكال، آنها چه بايد بكنند؟
3. آيا تهران يا مشهد يا هر دو، وطن من به حساب مىآيند؟
۱. بسمه تعالى، بدون قصد سكونت دائم در تهران، حكم وطن براى شما ندارد و اگر با قصد اقامت ده روز در يك محله، نماز را تمام خوانديد و روزه گرفتيد صحيح است و گرنه قضا دارد.
۲. بسمه تعالى، نماز آنان محكوم به صحت است و شما تكليفى نسبت به آنان نداريد.
۳. بسمه تعالى، از مشهد مقدس تا اعراض نكرديد، به حكم وطن باقى است و در تهران، بدون قصد توطّن دائم، وطن محسوب نمىشود.