

2. مادرم در سال 1351 در سن 70 سالگى مرحوم شده پدرم در آن سال، 81 سال داشت؛ كوچكترين اولاد مادرم من مىباشم كه 37 سال در آن زمان داشتم. بعد از گذشت ايام هفت و صباح، جهت پرداخت بدهىهاى آن و رسيدگى به اموال داخل صندوقى مادر، به اتفاق اكثريت ورثۀ مادرم و به اتفاق پدر، صندوق آن مرحومه را باز كرده؛ مقدارى لباس بود كه پدرم بين بچهها تقسيم كرده بود و مقدارى هم طلا و نقره كه پس از صورتبردارى بعد از چند روز ديگر به اينجانب داده كه بفروشم و بدهم بابت هزينۀ ايام هفت و صباح؛ چون اكثريت هزينه را حقير ضامن و عهدهدار شده بودم. وقتى زير ورقۀ صورت اموال داخل صندوقى را پدرم امضا كرده بود، حقير هم به مبلغ 14000 ريال در بازار به فروش رسانده و وجه آن را بابت بدهى ـ به دستور پدر ـ به اشخاصى دادم. تا سال 1352 كه پدرم حيات داشته، ورثه ـ بنا بر احترام ـ چيزى اظهار نكرده بودند؛ تا اينكه بعد از فوت پدر مرتب نامه نوشته بودند كه بايد طلاآلات را بياورى بين ما تقسيم كنى.
سؤال مىشود كه آيا اين فروش كه با اجازۀ پدر بوده چگونه مىشود؟ صحيح بوده يا خير؟ و اگر صحيح نبوده، آيا بنده بايد همان مبلغ 14000 ريال را عيناً بين آنها تقسيم كنم، يا به قيمت امروز كه 10 سال گذشته است؟ استدعا مىشود جواب را مرقوم فرماييد.
۱. بسمه تعالى، اگر ورثه، فروش طلاجات را امضا نكنند، مىتوانند هريك سهم الارث خود را به قيمت فعلى از فروشنده مطالبه نمايند.