بسمه تعالى 3 / 7 / 1358 محضر مبارك رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران وضعيت بنده به اين شكل است كه هرچه همسرم براى ما بهانه گرفت و منزل را ترك كرد؛ ما بهانۀ او را برطرف كرديم.

بسا جلسات كه گرفته شد تا بلكه سازش كند، اما متأسفانه سازش نكرد در نتيجه همه به من گفتند تو بايستى فكرى به حال خود و فرزندانت بكنى. تا مجبور به ازدواج مجدد شدم. ازدواج مجدد بنده هم با ورود موكب همايونى و فرخندۀ شما به ايران صورت گرفت. ولى چون بدون اجازه از دادگاه خانواده و زن اول ازدواج كردم؛ فعلاً زن اول باز اين كلمه را بهانه كرده و از من شكايت نموده است. اكنون دادگاه من و زن دوم و عاقد را، هر كدام به شش ماه زندان محكوم كرده است. آن جناب در رسالۀ شريفه در مسائل 2835 ـ 2837 فرموده‌ايد: اين قوانين غير قانونى و غير شرعى است و آن‌ها را حرام دانسته‌ايد. حقير هم از ابتدا مقلد آن جناب بوده‌ام. تكليفم چيست؟ اگر زندان بروم چون كارمند ادارۀ آموزش و پرورش شهرضا هستم ممكن است از كار بركنار و ناراحتى‌هاى ديگرى برايم فراهم شود. آيا مسائل مذكور به حال خود باقى است؛ يعنى عمل به آن‌ها حرام است و اين قانون خانواده لغو مى‌گردد يا اين‌كه بايد به آن‌ها عمل كرد؟ منتظر جواب و اوامر آن‌جناب مى‌باشم.