بسمه تعالى 3 / 6 / 1361 خدمت مرجع عالى‌قدر، حضرت امام خمينى، دام عزّه، سلام عليكم، احتراماً؛ به عرض آن‌جناب مى‌رساند: اولاً، به كلام‌الله‌ مجيد سوگند ياد مى‌كنم كه عرايضم مقرون به صحت است؛ ثانياً، اين‌جانب در آبان ماه سال 1341 با دخترى از طبقۀ سوم ازدواج نموده‌ام كه حاصل اين ازدواج، سه فرزند است ـ دو پسر نوزده ساله و نه ماهه و دخترى چهارده ساله ـ و متجاوز از ده سال است كه عيالم فراش خود را از من جدا نموده است و بچه‌ها را عليه من تحريك مى‌كند و گذشته از اين، مدت پنج ماه مى‌باشد كه از امر زناشويى ـ هم‌خوابه شدن ـ خوددارى نموده است و سر ناسازگارى را شروع نموده است و از همه مهم‌تر اين‌كه در نماز خواندن سهل‌انگارى مى‌نمايد. در پايان، از حضور آن‌جناب تقاضا دارد كه تكليف اين‌جانب را روشن فرمايند و ارائه طريق فرمايند كه چه كنم؟ بقا و طول عمر آن‌جناب را از خداوند متعال خواستارم.