بسمه تعالى 2 / 4 / 1361 به حضور شما عرض مى‌شود كه ما چند سؤال فقهى از شما داريم كه جواب آن‌را لطف بفرماييد: 1. من الآن در تهران سرباز هستم و اگر قصد ده روز كنم و نماز را تمام بخوانم، آيا بعد از قصد ده روز با توجه به اين‌كه تهران بلاد كبيره است، من تا چه حدودى مى‌توانم از محل خدمتم دور بشوم؟

2. يكى از دوستانم در تهران درس مى‌خواند، دو روز مانده به آخر ماه رمضان آن‌ها تعطيل مى‌شوند.

وى مى‌خواهد به محلشان در شهرستان برود؛ البته چون آن‌جايى كه ايشان مى‌خواهند بروند وطن اصلى‌شان نيست، چطور بايد در آن شهر دو يا سه روز روزۀ قضا شده را به جا آورد؟ آيا بايد در آن شهر قصد ده روزه كرد و قضاى روزه را گرفت يا طورى ديگر است؟ لطفاً روشن نماييد.

3. رژيم منفور پهلوى باعث شده بود كه ما از دين خبرى نداشته باشيم، ما الآن بر اثر نادانى پنج سال متوالى روزه نگرفته، نماز هم نخوانده‌ايم، بايد چطور قضاى آن‌را به جا آوريم؟ و اين‌كه ما چون عشاير بوديم، در شهر درس مى‌خوانديم، بنابراين آن پنج سال ما در شهر بوديم و درس مى‌خوانديم، وطن اصلى ما آن شهر نبود، قضاى نماز را چطورى بايد به جا آورد؟

4. دوستى دارم كه مسافت بين كار و محل سكونتشان بيش از 48 كيلومتر است و دوست ما چون شغلش دائم است و بايد بيش از 48 كيلومتر را بپيمايد و باز به خانه برگردد، آيا ايشان بايد در محل كارش نمازش را شكسته بخواند، با وجود اين‌كه شغلش دائمى است و وطنش تهران است؟