بسمه تعالى اول سلام بر تو اى رهبر عالى‌قدر روح الله‌ موسوى خمينى و سلام بر تو اى نور چشم ملت ايران، آرزوى موفقيت شما را از درگاه خداوند متعال خواستارم.

اين‌جانب كه اين نامه را خدمت شما نوشتم چهارده سال قبل ازدواج كردم. وقتى كه با آن دختر مى‌خواستم ازدواج كنم، به من قول دادند كه چند وقت بماند بعد ازدواج كن. بعد اين‌ها پشيمان شدند. من هم نادان بودم با آن دختر زنا كردم. بعد راضى شدند بعداً مادر آن دختر من را گول زد با آن هم يك دفعه زنا كردم. بعد با آن دختر ازدواج كردم و الآن چهارده سال از اين مسأله مى‌گذرد. از اين زن هفت دختر دارم همه آن‌ها در خانه هستند و زنم هم باردار است. چون قبل از انقلاب دسترسى به رساله شما نداشتم و مقلد شما بودم جاهل به مسأله بودم از آن موقع كه زن گرفتم از كارهاى زشت توبه كردم و بعداً خمس و زكات مالم را دادم. و هميشه وصيت‌نامه دارم و آن را ماه به ماه يا كمتر يا بيشتر تجديد مى‌كنم. و حالا كه رسالۀ شما را گرفتم و مطالعه كردم؛ ديدم ديگر هيچ ندارم؛ افتادم در لجن گناه و معصيت. اول از خدا، دوم از جناب‌عالى راه نجاتى مى‌خواهم.

البته لازم به ذكر است كه همسرم مى‌گويد: من رفتم پيش مادرم، مادرم قسم ياد كرد كه من با شوهر شما نزديكى نكردم.