

بسمه تعالى ضمن عرض سلام و آرزوى سلامتى وجود حضرت امام از درگاه خداوند منان؛ به عرض مىرساند: بنده به اتفاق مادرم در تهران اقامت دائم داريم. مادرم خانهدار و اينجانب كارمند دولت مىباشم. مادرم براى حفظ سلامتى در تابستان در 70 ـ 80 كيلومترى تهران اقامت چهار ماهه مىنمايد. در محل ييلاق هيچگونه آب و خاك نداريم و تابستان مستأجر مىباشيم و اينجانب به خاطر مادرم هر روز عصر به ييلاق مسافرت مىكنم و صبح هر روز به محل كارم در تهران مراجعت مىنمايم. اكنون سؤالات بنده به شرح زير است: 1. نماز چهار ماهه (اقامت بلاانقطاع) مادرم بايد كامل باشد يا شكسته؟
2. نماز چهار ماهه بنده بايد كامل باشد يا شكسته؟
3. در سه سال گذشته و تا حال حاضر در ايام تابستان نماز به صورت كامل خوانده شده است. آيا درست بوده يا نادرست و قضا دارد يا خير؟
4. در ماه رمضان سه سال گذشته اينجانب به طور كامل روزه گرفتم، درست بوده يا خير؟
5. مادرم قادر به گرفتن روزه نبوده و نيست. آيا وى در قيد حيات مىتواند گرفتن روزه خود را به ديگران واگذار نمايد يا خير؟ والسلام
۱. بسمه تعالى، مسافر اگر در يك محل قصد اقامت ده روز نمايد نماز و روزهاش تمام است وگرنه نماز قصر است و روزه از او صحيح نيست. و در تهران اگر قصد زندگى دائم داريد و محل سكونت شما تا محل كار به قدر هشت فرسخ در رفت و برگشت نيست، نماز و روزۀ شما تمام است، وگرنه در محل كار و مسير راه تا رسيدن به محله محل سكونت حكم مسافر داريد، و نماز و روزۀ گذشته، اگر مخالف وظيفۀ مقرره انجام گرفته، قضا دارد.