

بسمه تعالى 19 / 12 / 1361 درود به رهبر كبير انقلاب، امام امت بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران، خمينى بت شكن، محترماً اينجانب در تاريخ 2 / 2 / 61 ازدواج نموده و پس از دو ماه، شوهرم به اتفاق چند تن از دوستان خود به مشهد رفته و در آنجا به علت مصرف زياد از حد مواد مخدر فوت نموده است.
من هم در آن زمان حامله بودم و چون نمىخواستم اين طفل معصوم را از طريق كورتاژ از بين برده و گناهى كرده باشم بچه را نگه داشتم و يك ماه ديگر وضع حمل خواهم نمود، از شما خواهشمندم كه وضع مرا در مورد اين بچه روشن كنيد، خانواده شوهرم صلاحيت اخلاقى ندارند و حتى نمىتوانم آنچه از اين خانواده در اين مدت ديدهام به روى كاغذ بياورم و از نظر اسلام درست نيست كه بچه در دامن آن خانواده پرورش يابد و اين وصلت هم كه انجام شد بر اثر يك سرى اشتباهات پدر و مادر بوده است. در اين مدت در خانۀ پدرم هستم و هيچگونه خرجى يا كمك از طرف ولىّ شوهرم ندارم و خودم مىخواهم بچه را با تربيت بهينه اسلامى و البته با اجازۀ قانون، تحويل جامعه بدهم و چون خودم در يك خانوادۀ مذهبى بزرگ شدهام مىخواهم كه اين طفل هم با تربيت اسلامى پرورش يابد. من اول از خدا، بعد از شما كمك مىخواهم كه مرا از بلاتكليفى نجات دهيد.
۱. بسمه تعالى، طفلى كه پدر ندارد حق حضانت و تربيت او تا زمان بالغ شدنش با مادر است.