

بسمه تعالى 28 / 2 / 1361 خدمت رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران، امام خمينى رهبر عزيز جانم فداى يك لحظۀ عمرت باد.
جوانى هستم بيست و دو ساله كه علاقۀ زيادى دارم به جبهه بروم و از مكتبم دفاع كنم، ولى پدرى دارم كه هشتاد سال سن دارد و دوازده سال است سكته نموده و يك طرف بدنش فلج مىباشد و نمىتواند راه برود و تمام كارهاى وى با من مىباشد؛ چون تنها اولاد پسر وى مىباشم و اگر يكروز نباشم، كسى نيست كه كارهاى وى را انجام دهد؛ در اوايل جنگ خواستم به جبهه بروم كه استخاره گرفتم ولى خوب نيامد و تا حالا هم به جبهه نرفتهام؛ لطفاً تكليف اينجانب را در مورد رفتن به جبهه يا ماندن در خانه و كمك كردن به پدر روشن بفرماييد.
۱. بسمه تعالى، اگر از نظر مقررات، رفتن به جبهه بر شما لازم نشده، به پدر خود كمك كنيد.