

بسمه تعالى حكم الله را بيان فرماييد.
زمينى بوده محل خوابگاه گوسفندان، حدود بيست سال پيش دو نفر از گوشۀ اين خوابگاه، براى ساختمان، زمين مىگيرند. يكى اين زمين را ساختمان مىسازد، ديگرى زمين را نساخته، ولى طبق رسومات محلى تصرفى را انجام داده است. و در موقعى كه زمين را گرفته، كسى حرفى نداشته و بعد از آن بيشتر مردم از گوشه و كنار محل دام براى خود زمين گرفته و ساختمان نمودهاند. فعلاً آن شخص زمين را به پسرو دامادش داده، تا براى خود خانه بسازند. دو نفر از اهالى كه از همان محل دام زمين دارند، به اين امر اعتراض نموده و جلوگيرى مىنمايند و آن زمين را از او نمىدانند. آيا زمين مال آنشخص است كه از بيست سال پيش تصرف نموده است؟ و آيا مىتواند به كسى تعارف نمايد، يا اينكه بايد به حالت خود باقى باشد و براى دام باشد؟
۱. بسمه تعالى، حريم قريه قابل احيا نيست و به احيا ملك نمىشود.