

بسمه تعالى 8 / 8 / 1361 با درود به رهبر كبير انقلاب و بنيانگذار جمهورى اسلامى و نايب بر حق امام عصر و مرجع تقليد خويش، خواستم مسألهاى را كه برايم پيش آمده و مرا گيج كرده است، به حضور شما عرض نمايم.
من بيشتر اوقات خانۀ دايىام مىروم؛ چون ايشان راننده است و هميشه در اين شهر و آن شهر مىباشد و من هم مجبورم كه شبها پيش زن و بچهاش بخوابم و از آنها سرپرستى كنم و وسايل مورد نيازشان را در اختيارشان قرار دهم و چون يك اتاق دارند، بايستى حتماً همگى پيش هم بخوابيم. و ايشان داراى دخترى مىباشند هم سن من، يعنى به رشد بلوغ رسيده است و مىترسم كه احساسات نوجوانى ما را به گناه اندازد. آيا به نظر شما مىتوانيم صيغۀ عقد موقت بين خود بخوانيم، و پدر و مادر هم هيچگونه اطلاعى نداشته باشند؛ زيرا در چنين مواقعى، پدرها خيلى لجاجت مىكنند و فكرهاى سوء در بارۀ ما مىكنند و در ضمن اگر صيغۀ عقد بخوانيم هيچگونه نزديكى با هم نخواهيم داشت. تو را به خدا هرچه زودتر جواب نامه را بفرستيد.
۱. بسمه تعالى، پدر دختر بايد اجازه بدهد، ولى اجازۀ پدر پسر لازم نيست.