

بسمه تعالى سلام و درود بيكران به رهبر كبير انقلاب ايران و اميد مستضعفين جهان، و سلام و تحيّت به تمام ياران امام خمينى و زحمتكشان انقلاب جمهورى اسلامى ايران.
اما بعد، از آن امام عزيز و نمايندگان محترمش تقاضا دارم چگونگى وضع و تكاليف مرا از نظر شرع اسلام، با در نظر گرفتن سؤالات زير، روشن فرمايند.
در سال 1355 بعد از اينكه كلاس سوم راهنمايى را، در شهرستان ميانه به اتمام رساندم، و چون پدرم روستايى بود و از نظر مالى، توانايى كمك براى ادامه تحصيل مرا نداشت، با اجازۀ پدرم تصميم گرفتم به تهران بيايم و روزها كار كنم، و شبها ادامۀ تحصيل دهم. مدت چهار سال به همين ترتيب ادامۀ تحصيل دادم و مدرك ديپلم فنى را گرفتم. از درآمد كارم، به پدر و مادرم كمك مىكردم، و قسط خانه نيز پرداخت مىنمودم. تا در سال 1359 كشور مزدور عراق، ناجوانمردانه به انقلاب نوخاسته، و استقلال و وطن عزيز ما تجاوز كرد. جاى شكى نيست كه به وظيفۀ شرعى خود عمل كردم و به خدمت سربازى اعزام شدم و بعد از دورۀ آموزشى، به اهواز منتقل شدم.
مدت يك ماه در آنجا انجام وظيفه نمودم. بعد از آن، به منطقۀ سرپل ذهاب، جبهۀ بازى دراز، به مدت دوازده ماه، و بعد از آن، به ميمك به مدت دو ماه، و از آنجا به منطقۀ مهران وارد شدم و در حال حاضر نيز، در همين منطقه، تا نابودى صداميان مشغول انجام وظيفه هستم.
در 20 / 9 / 1360 در عمليات بر آفتاب و تنگۀ كورك، به عنوان ديدهبان نفوذى، در حمله شركت نمودم، بعد از 72 ساعت جنگ و مقاومت، دستور عقبنشينى از طرف فرماندهان دريافت كرديم و به منطقه خودمان برگشتيم. در اين عمليات بنده به خاطر سرماى شديد، يك اوركت از نيروهاى خودى ـ ارتش، سپاه، بسيج ـ كه در روز اول عمليات به جا مانده بود، برداشتم و استفاده نمودم. و در همين عمليات، مبلغ 32000 ريال پول يكى از برادران كه مورد اصابت گلوله توپ واقع شده بود، و در منطقه به صورت تكه و پاره پراكنده شده بود؛ در آخر عمليات، آنها را جمعآورى كردم، و به بانك ملى باختران تحويل دادم. به ارزش 16390 ريال و اوركت مذكور را نيز به قيمت 15000 ريال از اينجانب خريدند، و اين پولها را در زندگى خرج نمودم. حكم آن چيست؟
۱. بسمه تعالى، اگر امكان استرداد اوركت نيست، پول آن را به سپاه بدهيد. و پولى كه با بانك معاوضه شده، با يأس از شناسايى صاحبش، از طرف او به فقير صدقه دهيد.