

بسمه تعالى 23 / 4 / 1361 محضر مبارك حضرت آيت الله امام خمينى، دامت بركاته، سلامتى آن وجود محترم را از خداوند بزرگ مسئلت داريم، به عرض مىرساند: مكان حمام مخروبهاى كه مشترك فىمابين دو محل بوده، جنب مسجد واقع گرديده. در محلۀ بالا اينجانب طى استشهاد محلى به قصد مسجد، از اهالى خريدارى نمودم تا وقف بر مسجد نمايم و مسجد را توسعه بدهم، و در استشهاد قيد گرديده: وجه زمين حمام به رسم امانت در نزد اينجانب باشد كه هست و با كمك برادران و خواهران، آن را براى توسعۀ مسجد به كار برديم و زمين حمام را ضميمۀ مسجد نموديم. پس از ساختن مسجد، وقفنامهاى به دستم افتاد كه اجداد ما آن را وقف بر اولاد ذكور نمودهاند.
استشهاد تنظيمى را از سيصد خانواده ـ كه كليۀ شيوخ قوم امضا نمودهاند ـ گرفتيم؛ ولى امكان دارد خانوادههاى معدودى امضا نكرده باشند.
كليۀ اهالى دو محل، چون حمام عمومى قديمى بوده است، خودشان را مشترك مىدانند. البته مسجد اينك بيشتر مورد استفاده اهالى محلۀ بالا قرار گرفته و محلۀ پايين، مسجد جداگانهاى داشته و كمتر از اين مسجد استفاده مىنمايند.
تقاضا دارم بفرماييد: نظر شرع مقدس اسلام، به چه صورت خواهد بود تا روشن شود كه آيا خطبۀ وقف بر مسجد خوانده شود يا نه؟ و آيا بايستى پول را به حساب اهالى تحويل نمايم يا خير؟ چه كار كنم؟
والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته
۱. بسمه تعالى، اگر وقف بودن حمام ثابت است، نمىشود آن را جزء مسجد قرار داد.