

بسمه تعالى 14 / 12 / 1361 محضر مبارك رهبر بزرگوار انقلاب اسلامى و مرجع عالىقدر تقليد حضرت امام خمينى، سلام عليكم 1. اگر شخصى بدون اينكه اجبار نمايد، به مردى مثلاً به نام احمد پيشنهاد نمايد كه با زنى مثلاً به نام فاطمه ازدواج نمايد و احمد زباناً رضايت دهد، ولى قلباً به اين ازدواج راضى نباشد و از روى خجالت نتواند عدم رضايت خود را اعلام نمايد و ضمناً نه قلباً بلكه زباناً رضايت دهد، عقدش با فاطمه خوانده شود ولى بعد از خوانده شدن صيغۀ عقد عدم رضايت خود را به اين ازدواج، با حركاتش به پيشنهاد دهنده نشان دهد، به طورى كه پيشنهاد دهنده عدم رضايت احمد را بفهمد و به احمد پيشنهاد نمايد عقد خوانده شده به هم زده شود و احمد با وجود اينكه قلباً راضى باشد كه عقد به هم بخورد، ولى بنابر مصالحى از به هم زده شدن عقد جلوگيرى نمايد، آيا در اين صورت عقد خوانده شده صحيح است؟ و احمد مىتواند بعد از خوانده شدن عقد با فاطمه جماع نمايد؟ اگر نمىتواند و جماع كند چه حكمى دارد؟
2. اگر مردى همسر خود را براى بار اول و دوّم طلاق دهد آيا مىتواند هم بعد از طلاق بار اول و هم بعد از طلاق بار دوّم، قبل از تمام شدن عده همسر طلاق دادهاش، مجدداً او را به عقد خود درآورد؟ اگر مىتواند مهريه نيز لازم است؟ و لازم است صيغه عقد خوانده شود؟
3. اگر طلاق همسر در نزد دو نفر عادل انجام نشود و به صيغۀ عربى صحيح خوانده نشود باطل است؟
۱. بسمه تعالى، عقد مذكور محكوم به صحت است و اگر به عقد راضى نبوده ولى به آن تن داده باشد مىتواند استمتاع ببرد و احكام زوجيت ثابت است.
۲. بسمه تعالى، عقد در عده رجعيه باطل است و مهر ثابت نمىشود و به عقد مزبور رجوع محقق مىشود.
۳. بسمه تعالى، باطل است.