

بسمه تعالى با درود فراوان بر رهبر كبير انقلاب امام خمينى و درود و سلام بر رزمندگان اسلام و سلام بر شما برادران ايمانى كه در دفتر امام مشغول خدمت هستيد و با تشكر از زحمات شما، چند مسأله را با شما در ميان مىگذارم و اميدوارم كه جواب آن را هرچه سريعتر بدهيد.
1. آيا فردى كه مقروض است، از همان پولى كه قرض گرفته و مخارج زندگى خود را تأمين مىكند مىتواند به جبهههاى نبرد حق عليه باطل كمك نمايد؟ از نظر شرعى چگونه است؟
2. من در يكى از روستاها كه پنجاه كيلومتر با وطنم فاصله دارد مشغول انجام وظيفه هستم و هر هفته قصد ده روز مىنمايم و نمازم را آنجا تمام مىخوانم ولى اكثر اوقات براى كارهاى جزئى ـ مثلاً آوردن نان ـ به خانهام مىروم؛ آيا نماز من اشكالى دارد؟
3. فردى در جوانى به روزه، زياد اهميت نمىداده به اين صورت كه گاهى تمام ماه رمضان را روزه مىگرفته و گاهى ده روز يا بيشتر يا كمتر و حساب آنها را ندارد، حال وظيفۀ او چيست؟
4. آيا صحبت كردن دختر و پسر دانشآموز در رابطه با درس در مدرسههاى مختلط جايز است؟
5. در صورت جايز نبودن جواب سؤال 4، راه چاره براى جلوگيرى از آن چيست؟
6. آيا گفتن و تشريح مسائل مربوط به بانوان (نفاس، استحاضه) در صورت نبودن يك زن آگاه، مرد مىتواند براى زنان تشريح كند؟
۱. بسمه تعالى، مانع ندارد ولى در صورت مطالبۀ طلبكار بايد دين را ادا كند.
۲. بسمه تعالى، اگر مىدانيد بين ده روز، از روستا به وطن برمىگرديد، نمىتوانيد قصد ده روز كنيد.
۳. بسمه تعالى، مقدارى را كه يقين به فوت آنها دارد قضا كند و در صورت افطار عمدى، كفاره دارد.
۴. بسمه تعالى، 4 و 5، مفسده دارد و بايد مراعات كنند.
۵. بسمه تعالى، اگر مفسده نداشته باشد مانع ندارد.