

بسمه تعالى 30 / 6 / 1361 پس از عرض سلام خدمت رهبر كبير انقلاب اسلامى و فرماندۀ كلّ قوا و آرزوى طول عمر و سلامتى براى شما و خانواده و ياران شما.
مشكلى برايم پيش آمده است و با اجازه از شما كسب تكليف مىكنم.
پس از فرمان شما و مسئولين مملكت درباره رفتن جوانها به جبهه، من هم وظيفه دينى خود ديدم كه در اين دفاع و جنگ مقدس شركت كنم. موضوع را به پدرم اطلاع دادم، دفعۀ اول جواب سربالا به من داد. و باز موضوع را گفتم، به من گفت كه آزادى هر جايى مىخواهى برو. اين جواب دادن از هر «نه» گفتنى سختتر بود. مخالفت او به اين دليل است كه چند ماه پيش به علت كوچك بودن خانه و عائلۀ زياد و اصرار زن و فرزندان، راضى شد خانۀ بزرگترى بخرد، كه يك مقدار خودش پسانداز داشت و يك مقدار هم من كمك كردم و مقدار زيادى هم از دوستان و آشنايان و احياناً از جاى ديگرى، قرض گرفت و خانه خريديم و درآمد او به مقدارى است كه مىتواند عائلۀ خود را سير كند و مقدارى از آن را هم به طلبكارها بدهد، و غير از من، دو پسر ديگر دارد كه يكى ديپلم گرفته و ديگرى كوچك است و درس مىخواند. پدر من خودش بىسواد است و نمىتواند آن جورى كه بايد و شايد مسائلى كه در جامعه و دنيا مىگذرد درك كند، و شايد مسلمانى را فقط در نماز و روزه و امثالهم بداند.
خواهشمند است ما را راهنمايى كنيد و بگوييد تكليف و وظيفه ما چيست؟
خداوند شما و روحانيون مبارزى را كه براى خدا و آزادى ملت ايران از چنگال استعمار و استبداد و استثمار مبارزه كرديد، پيروز بگرداند.
۱. بسمه تعالى، مادامى كه جبههها نياز به نيرو دارد، و اعلام كفايت از طرف مسئولين نشده، شركت در جبهۀ دفاع واجب است و اجازۀ والدين شرط نيست.