2. كسانى كه قبل از ظهر به تهران مى‌روند، آيا قبل از اذان ظهر بايستى نزديك منزل يا محلۀ خويش باشند و يا هر كجاى تهران كه از 5/22 كيلومتر كمتر از منزل مسكونى آن‌ها فاصله داشته باشد؟
3. اگر عده‌اى از كاركنان پالايشگاه تهران ـ استثنائاً ـ در ماه مبارك رمضان، در شهر رى قصد اقامت ده روز نمايند و روزه بگيرند، با توجه به اين‌كه شهر رى تا منزل مسكونى آن‌ها كمتر از 5/22 كيلومتر مى‌باشد، آيا روزۀ آن‌ها صحيح مى‌باشد؟
4. كسى كه از منزل خود خارج مى‌شود (در داخل شهر تهران) و محل كارش در همان تهران مى‌باشد (از نظر مسافت، كمتر از 5/22 كيلومتر)، چنانچه در پايان كار به منزل خود مراجعه ننمايد و به محل ديگرى در داخل تهران برود و بيش از 5/22 كيلومتر رفته باشد، آيا حكم مسافر را پيدا مى‌كند يا خير؟
۱. بسمه تعالى، ميزان، رسيدن به محله‌اى است كه منزل شخص در آن محله قرار دارد.
۲. بسمه تعالى، با فرض اين‌كه روزانه بنا دارند به پالايشگاه ـ كه خارج از شهر رى است ـ بروند، قصد اقامت ده روز در يك محل متحقق نيست و حكم مقيم مترتب نمى‌شود.
۳. بسمه تعالى، در خروج از منزل به محل كار اگر مقدار مسافت بين منزل و محل كار، كمتر از چهار فرسخ شرعى باشد، حكم سفر مترتب نيست ولو اين‌كه مسافت برگشت، بيش از چهار فرسخ باشد؛ ولى اگر از اول بنا دارد بعد از انجام كار در بين راه، به نقطۀ دورترى برود كه از منزل تا آن نقطه به مقدار چهار فرسخ يا بيشتر است، در اين صورت حكم مسافر دارد.