

بسمه تعالى 25 / 10 / 1361 خدمت رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران، سلام عليكم اميدوارم كه بتوانيد آن طورى كه خدا مىخواهد به اسلام و امت مسلمان خدمت بكنيد.
اينجانب چون از جنابعالى تقليد مىكنم به مسألهاى برخورد كردم كه نياز به فتواى شما دارد. شما اى امام عزيز رفتن به جنگ را امرى ضرورى و واجب كفايى اعلام كردهايد و الآن هم فرماندهان افراد واجد شرايط را خواستهاند و بنده هم واجد شرايط مىباشم و به فنون نظامى وارد هستم، ولى اشكالى هست كه مطرح مىكنم.
بنده حدود 50 هزار تومان بدهكار هستم كه 30 هزار تومان آن را به صندوق ذخيره المهدى مقروض هستم و 20 هزار تومان ديگر را به مادر زنم و روى هم رفته ماهى سه هزار تومان قسط مىدهم و در يك درمانگاه هم كار مىكنم كه اگر بخواهم بروم به جنگ، كس ديگرى را به جاى بنده مىآورد و حقوق مرا قطع مىكنند و ماهى سه هزار تومان قسط مىماند، اضافه بر كرايه خانه و مخارج ديگر زندگى كه خانم بنده هم كارمند همان درمانگاه مىباشد با هم مخارج را تأمين مىكنيم. آيا واجب است كه من كارم را رها كرده و به جنگ بروم؟ به اميد پيروزى حق بر باطل
۱. بسمه تعالى، بستگى به نياز جبههها دارد و تشخيص آن با مسئولين است.